Bir simülasyon programı uygulamaya konulduğunda, genellikle mevcut bir müfredatı tamamlayıcı nitelik taşır. Simülasyonun müfredata entegrasyonunda, öncelikle en etkili olacağı alanların belirlenmesi bu öğrenme yönteminin daha verimli kullanılmasını sağlar. Simülasyon deneyimi; daha geniş bir tıp müfredatı bağlamında planlanmalı, zamanlanmalı, uygulanmalı ve değerlendirilmelidir. Simülasyonun entegrasyonu, ders düzeyinde olabileceği gibi tüm müfredatı kapsayacak daha geniş bir ölçekte de gerçekleşebilir. Her iki yaklaşım için de genel kavramlar ve ilkeler aynıdır.
| Aşama | Bileşen | Örnekler-Açıklamalar |
| Plan | Beklenen çıktıları içeren bir müfredat geliştirme Simülasyonla en iyi şekilde ele alınabilecek çıktıları belirleme Kaynakların mevcudiyeti ve öğretim müdahalesinin hedeflerine göre kullanılacak simülasyonu belirleme Her müdahale için sunum/uygulama yöntemini belirlemeSimülasyon temelli uygulamalar için içerik geliştirme Lojistiği belirleme ve öğretim üyelerinin nasıl destekleneceğini ve eğitileceğini planlama Geri bildirimin nasıl entegre edileceğini belirleme ve etkili geri bildirimi destekleyecek araçlar geliştirme | 1.Tıp fakültesinde kardiyovasküler sistem, lisans hemşirelik müfredatı ya da belirli bir uzmanlık alanı için sürekli mesleki eğitim gereklilikleri. 2. Klinik beceriler, girişimler (prosedürler), problem çözme, ekip çalışması vb. 3. Tam vücut mankeni, görev eğiticisi (task trainer), sanal gerçeklik, standart hasta, karma (çok modlu) yöntemler vb. 4.Kolaylaştırıcı eşliğinde küçük grup, akran liderliğinde, öz-yönelimli öğrenme. 5.Olgular, senaryolar, beceri laboratuvarlar 6.Öğretim üyesi eğitim oturumları. 7. Sözlü/yazılı geri bildirim, yapılandırılmış debriefing, video kullanımı vb. |
| Uygulama | 1.Simülasyon temelli eğitim uygulamalarını ve yeni müfredatı hayata geçirme 2.Bu aşamada ortaya çıkan sorunları belirleme ve çözme | 1.Örnek bir grupla pilot uygulama yapma. 2.Senaryoların planlanandan uzun sürmesi ve öğrenenlerin katılımını sürdürmesi için daha fazla yönlendirmeye ihtiyaç duyulması gibi. |
| Değerlendirme | Etkililiği ve öğrenme çıktılarının değerlendirilmesi Öğrenen memnuniyetinin değerlendirilmesi Eğitmen memnuniyetinin değerlendirilmesi | Beceri performansı, bilgi, tutumlar, klinik etki vb. Simülasyon uygulaması, eğitmen/kolaylaştırıcı, geri bildirim.Süreç ve kullanılan öğretim yöntemi açısından. |
| Revize etme | 1. Değerlendirme sonuçlarına ve yeni kanıtlara dayanarak simülasyon uygulamaları veya müfredatta gerekli düzenlemeleri yapma. | 1.Gerektikçe ve sürekli bir süreç olarak. |
Simülasyona dayalı eğitiminde müfredat entegrasyonunun önemi
Simülasyon uygulamaları, standart müfredatın bir parçası hâline geldiklerinde ve olağanüstü ya da ek bir unsur olarak görülmediklerinde en başarılı sonuçları vermektedir. Müfredatın hangi bileşenlerinin simülasyona dayalı eğitimle güçlendirileceğinin belirlenmesi ve bu uygulamaların mevcut modele entegre edilmesi, bu aracın daha hedefe yönelik ve sürdürülebilir bir şekilde kullanılmasını sağlar. Uygulamaya geçilmeden önce kapsamlı bir plan geliştirilmesi, zaman ve değerli kaynakların korunmasını sağlar.
Uygulama
İdeal olarak; eğitimci/ders sorumlusu, konu uzmanı ve simülasyon teknisyeninden oluşan bir ekip müfredatı değerlendirir ve mevcut kaynakları kullanarak simülasyonun nerede ve nasıl entegre edileceğine karar verir.
| Örnek 1. Acil tıp asistan eğitim müfredatı |
| Binstadt ve arkadaşları, simülasyonu yeniden yapılandırılmış dört yıllık bir acil tıp uzmanlık eğitimi müfredatına entegre etmiştir. Bu yaklaşımları; yetişkin öğrenme ilkeleri, tıbbi simülasyon eğitimi kuramı ve standartlaştırılmış ulusal müfredat gerekliliklerini bir araya getirmiştir. Acil tıp alanını kapsayan, simülasyona dayalı öğretim modüllerinden oluşan kapsamlı bir set tasarlamış ve bunları Harvard Bağlantılı Acil Tıp Uzmanlık Eğitimi (HAEMR) müfredatına entegre etmişlerdir. Çalışmaya, her bir eğitim modülü kapsamında ele alınması gereken temel içerikle eşleştirilmiş kapsamlı bir öğrenme hedefleri listesi oluşturarak başlamışlardır. Ardından, uzmanlık programından ve simülasyon merkezinden oluşan bir uzman paneli, her bir öğrenme hedefi için en uygun öğretim yöntemini belirlemiştir. Kullanılan öğretim yöntemleri arasında büyük grup dersleri, küçük grup seminerleri, öz-yönelimli öğrenme veya okuma, kısmi görev simülasyon eğitimi, insan hasta simülasyonu ve acil serviste klinik öğretim yer almıştır. Simülasyon bileşeni güçlü olan modüller belirlendikten sonra, belirli bir öğrenme hedefleri kümesine odaklanan “kurslar” geliştirilmiştir. Bu kurslar üç saat sürmekte olup, asistanlar uzmanlık yılına göre iki gruba ayrılmıştır. Öğretim üyelerine; konu alanıyla ilgili hedefler, simülasyon merkezinin mevcut kaynakları ve olanaklarının bir listesi ile genel oturumun ve bireysel bileşenlerin tasarlanmasına yönelik bir şablon sağlanmıştır. |
Karşılaşılan zorluklar
Kapsamlı bir müfredat entegrasyonu sürecinde karşılaşılan engellerin bir kısmı, simülasyon programlarının geliştirilme aşamasındaki zorluklarla benzerlik gösterir. Sürecin başarısı için dikkat edilmesi gereken temel noktalar şunlardır:
- Öğretim Üyesi Yatırımı: Müfredatın değerlendirilmesi ve simülasyonun en uygun şekilde nasıl entegre edileceğinin belirlenmesi, başlangıç aşamasında ciddi bir öğretim üyesi mesaisi gerektirir.
- Yönetimsel Destek: Henüz planlama aşamasındayken üst yönetimin ve ilgili öğretim üyelerinin projeyi benimsemesi, gerekli kaynakların sağlanması açısından hayati önem taşır.
- Kaynak Uyumu: Simülasyon programının ölçeği ne olursa olsun, projenin kapsamı eldeki mevcut kaynaklarla uyumlu ve sürdürülebilir olmalıdır.
- Zaman Yönetimi: İçerik geliştirme sürecindeki başlangıç maliyetinin yanı sıra, uygulamalar sırasında ortaya çıkacak ek zaman gereksinimi ve klinik rotasyonlardaki (asistanlık veya lisans eğitimi gibi) yoğun programlar hesaba katılmalıdır.
- Teknik ve Eğitsel Destek: Senaryo şablonlarının oluşturulması ve teknik desteğin sağlanması kadar, öğretim üyelerinin simülasyon eğitimi ilkeleri konusunda gelişiminin desteklenmesi de hem eğitmen hem de öğrenen memnuniyetini artırır.
- Müfredat Haritalama: Mevcut müfredatın hedeflerinin ve haritasının net bir şekilde tanımlanmış olması, entegrasyon sürecini kolaylaştırır. Bu noktada akreditasyon kurumlarının çıktılarını veya gereksinim analizlerini incelemek etkili bir başlangıç yoludur.
Sonuçlar
Müfredata entegrasyon, simülasyona temelli sağlık eğitiminin başarısı ve etkinliği açısından kritik öneme sahiptir. En güçlü eğitimsel çıktılar, simülasyonun mevcut ya da yeni bir müfredata organize ve sistematik bir yaklaşımla dâhil edilmesiyle elde edilmektedir.
Simülasyon, sağlık eğitimcilerinin öğrenme hedeflerine ulaşmada yararlanabileceği çeşitli eğitim yöntemlerinden yalnızca biridir. Öğrenme çıktılarının tanımlanması ya da belirlenmesiyle başlayan ve ardından bu hedefleri öğretmeye en uygun eğitim yöntem(ler)iyle eşleştiren kapsamlı bir yaklaşım, daha iyi sonuçlara yol açacaktır.
Simülasyonun bir programa entegre edilebilmesi için, müfredat planlayıcılarıyla (örneğin müfredat planlama komitesi veya ders sorumlusu) görüşmek ve onların iş birliğini sağlamak hayati önem taşır. Ayrıca, öğretim üyelerinin bu yöntemi benimseyip etkin biçimde kullanabilmeleri için; eğitim, korumalı zaman, senaryo geliştirme araçları ve teknik destek gibi alanlarda sağlanan öğretim üyesi desteği son derece önemlidir.
Tüm eğitimsel girişimlerde olduğu gibi, öğrenme çıktılarının ve katılımcı memnuniyetinin değerlendirilmesi ve elde edilen bulgular doğrultusunda gerekli düzenlemelerin yapılması önemlidir. Müfredatın sürekli olarak değerlendirilmesi ve gerektiğinde gözden geçirilmesi, en iyi sonuçlara ulaşmada kilit öneme sahiptir.
Kaynaklar:
- Motola I, Devine LA, Chung HS, Sullivan JE, Issenberg SB. Simulation in healthcare education: a best evidence practical guide. AMEE Guide No. 82. Med Teach. 2013 Oct;35(10):e1511-30
