Giri\u015f<\/strong><\/p>\n\n\n\n \u00d6zellikle kalsiyum kanal blokerleri ve sodyum kanal blokeri ajanlar gibi ila\u00e7lar\u0131n y\u00fcksek dozda al\u0131m\u0131n\u0131n kardiyojenik \u015foka neden olarak zehirlenme hastalar\u0131 aras\u0131nda ciddi bir morbidite ve mortalite nedeni oldu\u011funu hepimiz biliyoruz. Bu hasta gruplar\u0131nda rutinde uygulad\u0131\u011f\u0131m\u0131z destekleyici ve antidot tedavilerinin ba\u015far\u0131s\u0131z oldu\u011fu durumlarda ECMO kullan\u0131m\u0131 son y\u0131llarda olduk\u00e7a pop\u00fcler hale gelmi\u015ftir. Ekstrakorporeal membran oksijenizasyonundan biraz bahsedecek olursak 1950\u2019li y\u0131llarda kardiyak by-pass cerrahisinde kardiyopulmoner destek amac\u0131yla geli\u015ftirilmi\u015f ancak sonralar\u0131 cerrahi olmayan kullan\u0131m\u0131 da t\u00fcm d\u00fcnyada kabul edilmi\u015ftir. Kabaca 2 tipi vard\u0131r. Ven\u00f6-ven\u00f6z ECMO izole pulmoner yetmezli\u011fi olan hastalarda oksijenizasyonu sa\u011flarken, VA-ECMO refrakt\u00f6r kardiyojenik \u015foku olan hastalarda sistemik dola\u015f\u0131m deste\u011fini sa\u011flamaktad\u0131r. Zehirlenme hastalar\u0131nda VA-ECMO toksik ila\u00e7lar v\u00fccutta metabolize edilip at\u0131lana kadar kardiyovask\u00fcler destek sa\u011flayarak \u00f6nemli bir rol oynamaktad\u0131r.<\/p>\n\n\n\n Y\u00f6ntem<\/strong><\/p>\n\n\n\n <\/strong>\u00c7al\u0131\u015fma Ann Arbor, Michigan\u2019daki Ekstrakorporeal Ya\u015fam Deste\u011fi Organizasyonu (ELSO) verileri \u00fczerinden retrospektif kohort olarak tasarlanm\u0131\u015f. ELSO kay\u0131tlar\u0131 sistematik olarak taranm\u0131\u015f ve 1 Ocak 2003- 30 Temmuz 2018 aras\u0131nda zehirlenme ICD kodlar\u0131yla (hem ICD 9 hem de ICD 10) kaydedilen hastalar incelenmi\u015f. 18 ya\u015f ve \u00fczeri, VA-ECMO tedavisi uygulanan ila\u00e7 kaynakl\u0131 kardiyojenik \u015foku olan hastalar \u00e7al\u0131\u015fmaya dahil edilmi\u015f. Kardiyojenik \u015foku olan hastalar sistolik kan bas\u0131nc\u0131n\u0131n <90 mmHg olan, ortalama arteryel bas\u0131nc\u0131n (MAP) <65 mmHg olan veya hemodinamik destek i\u00e7in 2 veya daha fazla vazopress\u00f6r ila\u00e7 alan hastalar olarak tan\u0131mlanm\u0131\u015f. Hastalar\u0131n demografik verileri, hastalar\u0131n ECMO \u00f6ncesi ve ECMO sonland\u0131r\u0131ld\u0131ktan 24 saat sonraki durumlar\u0131, asit-baz belirte\u00e7leri, solunumsal durumlar\u0131, hemodinamik verileri, komplikasyonlar ve klinik sonlan\u0131mlar\u0131 (iyile\u015fme, taburculuk-\u00f6l\u00fcm) olarak kaydedilmi\u015f.<\/p>\n\n\n\n Sonu\u00e7lar<\/strong><\/p>\n\n\n\n Kardiyojenik \u015fok kriterlerini kar\u015f\u0131layan 104 hasta \u00e7al\u0131\u015fmaya dahil edilmi\u015f. Hastalar\u0131n ya\u015f ortancas\u0131 34 y\u0131l ve erkeklerin oran\u0131 %53,5 (n=54) olarak raporlanm\u0131\u015f. Hastalar\u0131n 20 farkl\u0131 ajana maruz kald\u0131klar\u0131 bildirilmi\u015f. Ajanlar aras\u0131nda en s\u0131k kardiyovask\u00fcler ila\u00e7lar grubu (%47,1) g\u00f6zlenirken, bunu opiadlar, kokain ve antidepresanlar takip etmi\u015f. ECMO \u00f6ncesi verileri bulunan 92 hastan\u0131n %92,4\u2019\u00fc vazopress\u00f6r destek ald\u0131\u011f\u0131 g\u00f6r\u00fclm\u00fc\u015f. Transven\u00f6z pacemaker 7, intra-aortik balon pompas\u0131 5 hastaya uygulanm\u0131\u015f ve hastalar\u0131n yakla\u015f\u0131k 3\u2019te 1\u2019i VA-ECMO \u00f6ncesi kardiyak arrest ya\u015fam\u0131\u015f. Ortanca VA-ECMO uygulanma s\u00fcresinin 68 saat (IKR; 48-113) oldu\u011fu belirlenmi\u015f.<\/p>\n\n\n\n Demografik \u00f6zellikler ve ila\u00e7 gruplar\u0131 aras\u0131ndan iyile\u015fenler ve \u00f6lenler aras\u0131nda istatistiksel olarak anlaml\u0131 fark bulunmam\u0131\u015f. Bununla birlikte intra-aortik balon pompas\u0131n\u0131n \u00f6len gruptaki hastalarda daha s\u0131k uyguland\u0131\u011f\u0131 tespit edilmi\u015f (p=0,002). Ortanca ECMO s\u00fcresinin ise \u00f6len gruptaki hastalarda daha k\u0131sa oldu\u011fu (55 saat, ya\u015fayanlar i\u00e7in bu s\u00fcre 73 saat) oldu\u011fu g\u00f6r\u00fclm\u00fc\u015f (p=0,004). Komplikasyonlar a\u00e7\u0131s\u0131ndan incelendi\u011finde iyile\u015fenler ve \u00f6lenler aras\u0131nda (hemodiyaliz tedavisi, akut b\u00f6brek hasar\u0131, aritmi, enfeksiyon, ekstremite iskemisi, hiperbilirubinemi, pulmoner hemoraji, kompartman sendromu ve iskemik inme a\u00e7\u0131s\u0131ndan istatistiksel olarak anlaml\u0131 fark olmamakla birlikte, \u00f6len grupta beyin \u00f6l\u00fcm\u00fc daha s\u0131k iken (p=0,05), ya\u015fayan grupta ise hemolizin daha s\u0131k g\u00f6r\u00fcld\u00fc\u011f\u00fc tespit edilmi\u015f (p=0,03). ECMO \u00f6ncesi ve sonras\u0131 laboratuvar de\u011ferleri ve bu de\u011ferlerin iyile\u015fenler ve \u00f6lenler gruplar\u0131nda incelenmesi Tablo-1 ve 2\u2019i ile g\u00f6sterilmi\u015f.<\/p>\n\n\n\n Tart\u0131\u015fma ve Sonu\u00e7<\/strong><\/p>\n\n\n\n <\/strong>Bu \u00e7al\u0131\u015fma, kardiyak deste\u011fe ihtiya\u00e7 duyan derin \u015foku olan zehirlenme vakalar\u0131nda ECMO’nun potansiyel faydalar\u0131n\u0131 de\u011ferlendiriyor. Ara\u015ft\u0131rma, VA-ECMO’nun bu t\u00fcr vakalarda hayatta kalma oran\u0131n\u0131 art\u0131rabilece\u011fini \u00f6neriyor. Ancak, \u00e7al\u0131\u015fma baz\u0131 s\u0131n\u0131rlamalar\u0131 da belirtiyor. \u00d6rne\u011fin, retrospektif bir analiz oldu\u011fu i\u00e7in veri eksiklikleri olabilir ve ELSO kay\u0131tlar\u0131na g\u00f6n\u00fcll\u00fc raporlama yap\u0131ld\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in t\u00fcm vakalar\u0131n kaydedilmemi\u015f olabilece\u011fi belirtiliyor. Ayr\u0131ca, hangi maddeye maruz kal\u0131nd\u0131\u011f\u0131 \u00f6zel olarak belirlenemedi\u011fi i\u00e7in verilerin eksik veya yan\u0131lt\u0131c\u0131 olabilece\u011fi vurgulan\u0131yor.<\/p>\n\n\n\n Sonu\u00e7lar, VA-ECMO’nun belirli zehirlenme durumlar\u0131nda potansiyel bir fayda sa\u011flayabilece\u011fini i\u015faret ediyor ancak kesin sonu\u00e7lar i\u00e7in daha fazla ara\u015ft\u0131rmaya ve standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f k\u0131lavuzlara ihtiya\u00e7 oldu\u011funu vurguluyor. Bu \u00e7al\u0131\u015fma yay\u0131nland\u0131\u011f\u0131 tarihe kadar akut zehirlenme hastalar\u0131nda VA-ECMO kullan\u0131m\u0131n\u0131 inceleyen en kapsaml\u0131 \u00e7al\u0131\u015fma olas\u0131 \u00f6zelli\u011fiyle \u00f6nemlidir. Kardiyovask\u00fcler ve solunum problemleri nedeniyle kullan\u0131m\u0131n\u0131n yan\u0131s\u0131ra ECMO\u2019nun zehirlenme hastalar\u0131nda kullan\u0131m\u0131 toksikoloji alan\u0131nda olduk\u00e7a ilgi \u00e7ekmektedir. \u0130la\u00e7 ili\u015fkili zehirlenme hastalar\u0131na sa\u011flad\u0131\u011f\u0131 kardiyovask\u00fcler destek potansiyel olarak hayat kurtar\u0131c\u0131d\u0131r.<\/p>\n\n\n\n 1- Lindsay Weiner, Michael A. Mazzeffi, Elizabeth Q. Hines, David Gordon, Daniel L. Herr & Hong K. Kim (2020) Clinical utility of venoarterial-extracorporeal membrane oxygenation (VA-ECMO) in patients with drug-induced cardiogenic shock: a retrospective study of the Extracorporeal Life Support Organizations\u2019 ECMO case registry, Clinical Toxicology, 58:7, 705-710, DOI: 10.1080\/15563650.2019.1676896<\/p>\n\n\n\n <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Merhabalar, Toksikoloji Fark\u0131ndal\u0131k Tak\u0131m\u0131\u2019n\u0131n bu ayki yaz\u0131s\u0131nda ila\u00e7 kaynakl\u0131 kardiyojenik \u015foku bulunan hastalara uygulanan Veno-arteryel Ekstrakorporeal Membran Oksijenizasyonu (VA-ECMO) y\u00f6nteminin etkinli\u011fini ara\u015ft\u0131ran…<\/p>\n","protected":false},"author":4274,"featured_media":3679,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"inline_featured_image":false,"_lmt_disableupdate":"","_lmt_disable":"","footnotes":""},"categories":[1,10014,10019],"tags":[143,202,10022,406,449],"class_list":["post-3676","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-genel","category-akademik-blog-yazisi","category-tft","tag-ekstrakorporeal-tedaviler","tag-intoksikasyon","tag-tft","tag-toksikoloji","tag-zehirlenme"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/tatd.org.tr\/toksikoloji\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3676","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/tatd.org.tr\/toksikoloji\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/tatd.org.tr\/toksikoloji\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tatd.org.tr\/toksikoloji\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4274"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tatd.org.tr\/toksikoloji\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3676"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/tatd.org.tr\/toksikoloji\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3676\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tatd.org.tr\/toksikoloji\/wp-json\/wp\/v2\/media\/3679"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/tatd.org.tr\/toksikoloji\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3676"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/tatd.org.tr\/toksikoloji\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3676"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/tatd.org.tr\/toksikoloji\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3676"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}![\"\"](\"https:\/\/tatd.org.tr\/toksikoloji\/wp-content\/uploads\/sites\/6\/2023\/12\/b78024469a418bf9258400508614b451.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/tatd.org.tr\/toksikoloji\/wp-content\/uploads\/sites\/6\/2023\/12\/c63e0c2ed75ceba3815d8cdd40ee1e28.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n