Kimileri de uyuyanlar\u0131n sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 veya g\u00fcvenli\u011fi i\u00e7in uyumamay\u0131 tercih etmi\u015fti. Sabah olunca sevdiklerine kavu\u015fup, g\u00f6revini ifa etmenin mutlulu\u011fu ile huzur i\u00e7inde uyumay\u0131 hayal ederek. <\/p>\n\n\n\n
Fakat bir daha uyuyamad\u0131lar… <\/strong><\/p>\n\n\n\n 6 \u015eubat sabah\u0131 kimileri uyanamam\u0131\u015f, uyananlar ise sevdi\u011fi kalplerin tela\u015f\u0131na d\u00fc\u015fm\u00fc\u015ft\u00fc. Gece Uyan\u0131k yakalananlar\u0131n g\u00f6zleri ise canl\u0131 \u015fahidi olmu\u015ftu t\u00fcm olan bitenlere. Saniyeler saatlere d\u00f6n\u00fc\u015fm\u00fc\u015ft\u00fc o g\u00f6zler i\u00e7in. Uzakta olan bizlerin ise bedenimiz yata\u011f\u0131m\u0131zda, fakat kalplerimiz asr\u0131n felaketinde uyanm\u0131\u015ft\u0131k. Gelen her yeni haber ile neler oldu\u011funu, felaketin boyutunun ne kadar vahim oldu\u011funu tahayy\u00fcl etmeye \u00e7al\u0131\u015f\u0131yorduk. Nutkumuz tutulmu\u015f, konu\u015fmak bile istemiyorduk. Bizzat ya\u015fam\u0131\u015f, sevdiklerini kaybetmi\u015f olanlar\u0131n i\u00e7inde bulundu\u011fu halet-i ruhiyelerini hayal etmeye \u00e7al\u0131\u015f\u0131yorduk. Ama nafile.<\/p>\n\n\n\n T\u00fcm \u00fclke tek v\u00fccut olmu\u015f deprem b\u00f6lgesine akmaya ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131. ilk i\u015f olarak g\u00f6n\u00fcll\u00fc yaz\u0131lm\u0131\u015f olarak bulduk kendimizi. Felakete n\u00f6bette uyan\u0131k olarak \u015fahit olmu\u015f meslekta\u015flar\u0131m\u0131z\u0131n, g\u00fcne\u015fi nas\u0131l kar\u015f\u0131lad\u0131klar\u0131n\u0131, bir yandan kan ter i\u00e7inde yaral\u0131lara yard\u0131m ederken di\u011fer yandan da ayr\u0131 kald\u0131\u011f\u0131 \u00e7ocuklar\u0131, e\u015fi, anne\/babas\u0131 veya di\u011fer sevdiklerine ula\u015fmaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131rken i\u00e7ine d\u00fc\u015ft\u00fckleri durumu hayal etmeye \u00e7al\u0131\u015f\u0131yor, bir an \u00f6nce yanlar\u0131nda olmak i\u00e7in can at\u0131yorduk.<\/p>\n\n\n Felaketin ilk g\u00fcnlerinde gidememi\u015f olsam da ilk f\u0131rsatta gidebilmek, yaralar\u0131 sarabilmek, bir cana umut olabilmek i\u00e7in valizim haz\u0131r, beklemeye ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131m. Her ne kadar haz\u0131r bekliyor olsam da g\u00f6revlendirildi\u011fimi \u00f6\u011frendi\u011fim an i\u00e7imi anlam veremedi\u011fim garip bir duygu kaplam\u0131\u015ft\u0131. Anlam veremiyordum. \u00c7\u00fcnk\u00fc mutluluk, heyecan, belki de beni neyin bekledi\u011fini tahayy\u00fcl edememenin verdi\u011fi korkunun i\u00e7 i\u00e7e girdi\u011fi garip bir duyguydu bu.<\/p>\n\n\n\n Hatay’a ula\u015ft\u0131\u011f\u0131m\u0131zda, her ne kadar s\u0131cak saatler ge\u00e7mi\u015f, halk ve \u015fehir depremin ac\u0131lar\u0131n\u0131 sindirmeye ba\u015flam\u0131\u015f olsa da; enkaz kald\u0131rma \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 nedeniyle \u015fehir toz duman ile kaplanm\u0131\u015ft\u0131. \u0130nsanlar hayatta kalma \u00e7abas\u0131 i\u00e7ine d\u00fc\u015fm\u00fc\u015ft\u00fc. \u0130nsanlar\u0131n g\u00f6zlerinde ilk g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcm h\u00fcz\u00fcn ve sevdiklerini\/hayallerini kaybetmenin verdi\u011fi ac\u0131 olmu\u015ftu. Fakat her\u015feye ra\u011fmen konu\u015fmak i\u00e7in harekete ge\u00e7en dudaklar\u0131ndan d\u00f6k\u00fclen ilk c\u00fcmleler ile kalplerinin derin bir minnet ve vefa duygusu ile kapl\u0131 oldu\u011fu anla\u015f\u0131l\u0131yordu.<\/p>\n\n\n\n Hatay E\u011fitim Ara\u015ft\u0131rma Hastanesi bah\u00e7esinde konu\u015flanm\u0131\u015f sahra hastanesine ula\u015ft\u0131\u011f\u0131m\u0131zda, resmi prosed\u00fcrleri yap\u0131p \u00e7ad\u0131rlar\u0131m\u0131za yerle\u015fmemiz epey me\u015fakkatli olmu\u015ftu. Bizlere yer g\u00f6sterip ilk dakikalardan beri ev sahipli\u011fi g\u00f6revini lay\u0131k\u0131 ile yerine getiren, ba\u015fta anestezi teknisyeni Furkan karde\u015fim ve di\u011fer Hatay’l\u0131 hastane personeli ile ate\u015f ba\u015f\u0131nda yapt\u0131\u011f\u0131m\u0131z h\u00fcz\u00fcnl\u00fc sohbet, dakikalar i\u00e7inde ortama al\u0131\u015fmam\u0131z\u0131 sa\u011flam\u0131\u015ft\u0131. Mevcut \u015fartlar\u0131n bekledi\u011fimden daha iyi oldu\u011funu g\u00f6rmek beni ve ekip arkada\u015flar\u0131m\u0131 rahatlatm\u0131\u015ft\u0131. Bunun sebebi belki de \u00e7ok daha k\u00f6t\u00fc \u015fartlara haz\u0131r olmam\u0131zd\u0131.<\/p>\n\n\n\n Sahra hastanesindeki g\u00f6revi devrald\u0131\u011f\u0131mda g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcm tablo, hizmet verdi\u011fimiz hasta portf\u00f6y\u00fcn\u00fcn, depremin primer etkisinden ziyade sekonder etkilerini ya\u015fayan ve mevcut ya\u015fam \u015fartlar\u0131n\u0131n etkileri ile m\u00fccadele eden halk kitlesinden ibaret oldu\u011fuydu. Art\u0131k normal hasta pop\u00fclasyonuna hizmet vermeye ba\u015flanm\u0131\u015ft\u0131. Bir nevi sa\u011fl\u0131k hizmetinde normalle\u015fmeye ba\u015flanm\u0131\u015ft\u0131. Bu nedenle bizden \u00f6nceki meslekta\u015flar\u0131m\u0131z\u0131n ya\u015fad\u0131\u011f\u0131 s\u0131k\u0131nt\u0131lar\u0131 ya\u015fam\u0131yorduk.<\/p>\n\n\n\n Mevcut tabloda verilen acil sa\u011fl\u0131k hizmetinin en \u00f6nemli s\u0131k\u0131nt\u0131s\u0131; vatanda\u015flar\u0131n m\u00fcracaat edece\u011fi herhangi bir sa\u011fl\u0131k birimi olmad\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in t\u00fcm sistemin acil servis \u00fczerinden i\u015fliyor olmas\u0131yd\u0131. Do\u011fal olarak randevu sistemi veya poliklinik hizmeti yoktu. Kontrol muayene, kronik ila\u00e7 yaz\u0131m\u0131, kronik hasta takibi, idame tedavilerin uygulanmas\u0131 gibi normal \u015fartlarda acil servisin kap\u0131s\u0131n\u0131n \u00f6n\u00fcnden bile ge\u00e7meyen hizmetler, acil servis \u015fartlar\u0131nda verilmek zorundayd\u0131. \u00dcstelik de sahra hastanesi (\u00e7ad\u0131r) \u015fartlar\u0131nda.<\/p>\n\n\n\n Normal \u015fartlarda acil serviste, kronik ila\u00e7 yazd\u0131rman\u0131n teklif edilmesini bile hazmedemeyen, randevu bulamad\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in acil servisi kullanmaya \u00e7al\u0131\u015fan vatanda\u015f kitlesi ile muhatap bile olmak istemeyen bir acil hekimi olarak, istemedi\u011fim ot burnumun dibinde bitmi\u015fti. Her\u015feyin sadece bir bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131s\u0131ndan ibaret oldu\u011funu, i\u015fte o an anlam\u0131\u015ft\u0131m. Kendime hayret ediyordum. \u00c7\u00fcnk\u00fc kendi \u00e7\u00f6pl\u00fc\u011f\u00fcm dedi\u011fim acil servisimde, teklif edilmesini bile hazmedemedi\u011fim i\u015fleri, sahra hastanesinde b\u00fcy\u00fck bir huzur ve mutluluk i\u00e7inde yap\u0131yordum. Kontrole geldi\u011fini s\u00f6yleyen hastaya e\u015flik edip muayenesinin yap\u0131labilmesini sa\u011fl\u0131yor, kronik ila\u00e7 re\u00e7etelerini b\u00fcy\u00fck bir hevesle yaz\u0131yor, acil t\u0131bb\u0131 ilgilendirmeyen bir\u00e7ok hizmeti yap\u0131yor ve yapt\u0131\u011f\u0131m her i\u015flemde ruhumun huzura erdi\u011fini hissediyordum.<\/p>\n\n\n\n Her\u015fey bir yana o masum insanlar\u0131n g\u00f6zlerinden minnet duygular\u0131 okunabiliyordu. Dudaklar\u0131ndan d\u00f6k\u00fclen dualar\u0131na nail olabilmek i\u00e7in, bilgisayar oyunlar\u0131nda bonus toplamak i\u00e7in yar\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131m\u0131z gibi birbirimizle yar\u0131\u015f\u0131yorduk. \u00c7al\u0131\u015fan her bir sa\u011fl\u0131k ferdi, ister g\u00f6n\u00fcll\u00fc isterse g\u00f6revlendirme ile gelmi\u015f olsun, hizmette bir biri ile yar\u0131\u015f\u0131yor, dinlenme zaman\u0131nda bile acil \u00e7ad\u0131r\u0131na gelip yard\u0131m etmek i\u00e7in \u00e7abal\u0131yordu. Ben bu durumu “ruhumuz, bedenimizin \u00f6n\u00fcne ge\u00e7ti. Yorulmak, ruhumuzun g\u0131das\u0131 oldu.” diye tan\u0131ml\u0131yorum.\u00a0<\/p>\n\n\n\n \u201cT\u00fcm ekip uyum i\u00e7inde \u00e7al\u0131\u015ft\u0131k\u2026\u201d<\/strong><\/p>\n\n\n\n Acil serviste \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131n ekip \u00e7ok \u00f6nemlidir. Ben bu konuda \u00e7ok \u015fansl\u0131 oldu\u011fumu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyorum. \u00c7\u00fcnk\u00fc \u00f6yle bir ekibe denk geldim ki; hi\u00e7bir arkada\u015f\u0131mda, bir tek “of” bile duymad\u0131m. B\u00fcy\u00fck bir \u015fevk ve ekip ruhu ile uyum i\u00e7inde \u00e7al\u0131\u015ft\u0131k. N\u00f6bette ruhumuza y\u00fcklenen negatif enerjinin, n\u00f6bet sonras\u0131 de\u015farj edilip bo\u015falt\u0131lmas\u0131 gerekiyordu. Bu nedenle kendimize bir sosyal alan olu\u015fturmay\u0131 planlam\u0131\u015ft\u0131k. Hatay’daki ilk 2-3 g\u00fcn i\u00e7inde, ekibimin uyumu sayesinde ilk g\u00fcnden son g\u00fcne kadar tam bir kamp hayat\u0131 ya\u015famay\u0131 ba\u015fard\u0131k. T\u00fcm ekip birlik olmu\u015f \u00e7ad\u0131r hayat\u0131n\u0131 g\u00fczelle\u015ftirmenin binbir yolunu bulmay\u0131 ba\u015farm\u0131\u015ft\u0131k.\u00a0<\/p>\n\n\n \u201cSa\u011fl\u0131k Cafe\u2019de sabaha kadar s\u00fcren tatl\u0131 sohbetler e\u015fli\u011finde \u0131s\u0131nd\u0131k\u201d<\/strong><\/p>\n\n\n\n Hatay’\u0131n ya\u011fmur ve r\u00fczgar mevsimine denk gelmi\u015ftik ve so\u011fuk ve ya\u011fmur nedeniyle s\u0131k\u0131nt\u0131 ya\u015f\u0131yorduk. Fakat varilden dev\u015firme sobalar\u0131m\u0131zda yakt\u0131\u011f\u0131m\u0131z ate\u015fin etraf\u0131nda ger\u00e7ekle\u015ftirdi\u011fimiz s\u0131cak sohbetler, bize t\u00fcm s\u0131k\u0131nt\u0131lar\u0131m\u0131z\u0131 unutturuyordu. Hatta i\u015fi abartm\u0131\u015f, \u00e7ad\u0131r\u0131n bir k\u00f6\u015fesinde otantik bir \u015fark k\u00f6\u015fesi ve yer sofras\u0131 yapt\u0131k. Odun ate\u015finde demlenmi\u015f \u00e7ay e\u015fli\u011finde yapt\u0131\u011f\u0131m\u0131z sohbetler ile so\u011fuk gecelerimizi \u015fenlendirmeyi ba\u015fard\u0131k. Bir ka\u00e7 g\u00fcn i\u00e7inde sa\u011fl\u0131k camias\u0131 aras\u0131nda, bizim \u00e7ad\u0131r\u0131n konumu “Sa\u011fl\u0131k Cafe” olarak an\u0131l\u0131r olmu\u015f, uykusu ka\u00e7anlar\u0131n sabah\u0131n ilk \u0131\u015f\u0131klar\u0131na kadar devam eden sohbetleri i\u00e7in u\u011frak yeri haline gelmi\u015fti. \u00d6yle ki; durumu, ate\u015fte k\u00f6zledi\u011fimiz patatesler ile yapt\u0131\u011f\u0131m\u0131z \u00e7akma kumpir e\u015fli\u011finde canl\u0131 ma\u00e7 yay\u0131n\u0131 seyredecek kadar abartt\u0131k. Bu sayede \u015fartlardan dolay\u0131 \u00fczerimize \u00e7\u00f6ken negatif duygulardan kurtulmay\u0131 ba\u015fard\u0131k.<\/p>\n\n\n\n Ne kadar naho\u015f bir \u00e7al\u0131\u015fma ortam\u0131nda hizmet veriyor olsak da, o kadar g\u00fczel dostluklar\u0131m\u0131z olu\u015ftu ki; 14 g\u00fcnl\u00fck hizmet s\u00fcrem bana yetmeyip ikinci bir 14 g\u00fcn i\u00e7in g\u00f6revimi uzatt\u0131\u011f\u0131m\u0131 duyan arkada\u015flar\u0131n bir\u00e7o\u011fu “Abi, ke\u015fke bizde uzatsayd\u0131k g\u00f6rev s\u00fcremizi” diyerek oradan ayr\u0131lmak istemediklerini dile getirmi\u015flerdi.<\/p>\n\n\n\n \u201cVefal\u0131 bak\u0131\u015flar en b\u00fcy\u00fck mutluluk\u2026\u201d<\/strong><\/p>\n\n\n Sonu\u00e7 olarak Hatay’da ge\u00e7irmi\u015f oldu\u011fum (14+14) bir ayl\u0131k s\u00fcre zarf\u0131nda, insanlar\u0131n ac\u0131 ve h\u00fcz\u00fcn dolu g\u00f6zlerinden okunan vefa duygular\u0131n\u0131 g\u00f6rd\u00fck\u00e7e, onlara hizmet etmenin mutlulu\u011fu ile doldu ruhum. Onlar\u0131n ac\u0131lar\u0131na ortak olmakla, bir nevi y\u00fcklerini hafifletmi\u015f gibi hissediyor insan. \u0130\u00e7 duygular\u0131nda esen f\u0131rt\u0131nalar\u0131 hissetmemiz m\u00fcmk\u00fcn olamaz elbette. Fakat o masum insanlara hizmet etmek gurur verici bir duyguydu benim i\u00e7in. Belki \u00e7ok b\u00fcy\u00fck i\u015fler ba\u015farm\u0131\u015f olmayabilirsiniz. Ama g\u00f6revini bitirip geri d\u00f6nerken, manevi d\u00fcnyan\u0131zda kendinizi bir kahraman gibi hissetmenize neden oluyor. Ruhunuzun ar\u0131nd\u0131\u011f\u0131n\u0131 hissedebiliyorsunuz. O ortamda \u00f6yle bir duygu yo\u011funlu\u011fu ile ba\u015f ba\u015fa kal\u0131yorsunuz ki; as\u0131l g\u00f6rev alan\u0131m\u0131zda bir insan\u0131n hayat\u0131n\u0131 kurtard\u0131\u011f\u0131nda hissedemedi\u011finiz kadar yo\u011fun duygular\u0131 ve insanlar\u0131n minnettarl\u0131\u011f\u0131n\u0131, deprem b\u00f6lgesindeki bir masuma \u00e7ok basit bir re\u00e7ete yazd\u0131\u011f\u0131nda bile hissedebiliyorsunuz.<\/p>\n\n\n\n O b\u00f6lgeye gidecek meslekta\u015flar\u0131ma na\u00e7izane tavsiyem: Yol soran bir depremzedeye hangi \u00e7ad\u0131ra gidece\u011fini anlatmak kadar basit bir olayda bile g\u00f6zlerine baks\u0131n. O bir \u00e7ift g\u00f6zde, size kar\u015f\u0131 vefa ve minnet duygular\u0131n\u0131 hissedip huzur bulabilirsiniz.<\/p>\n\n\n\n T\u00fcm bu duygular\u0131m\u0131 tarif edebilece\u011fimi d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fcm bir c\u00fcmle olarak s\u00f6yleyebilece\u011fim son s\u00f6z: \u201cBu masum insanlara hizmet etmek, bende beyin detoksu olu\u015fturdu. Kendimi resetledim.\u201d<\/p>\n\n\n\n Sizlere de tavsiye ederim.<\/p>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/tatd.org.tr\/aciltipbulteni\/wp-content\/uploads\/sites\/3\/2023\/09\/dfe6357cc83ba7b6f38c67df724ca8ba-576x1024.jpeg\")
<\/figure>\n<\/div>\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/tatd.org.tr\/aciltipbulteni\/wp-content\/uploads\/sites\/3\/2023\/09\/c391b2deb860388c5bf3e8591a8d4a3f-576x1024.jpeg\")
<\/figure>\n<\/div>\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/tatd.org.tr\/aciltipbulteni\/wp-content\/uploads\/sites\/3\/2023\/09\/4fe57441583ef203f0e857ac525c52a0-766x1024.jpeg\")
<\/figure>\n<\/div>\n\n\n