Gölcük Krater Gölü Simav

Kısaca nefis bir Krater Gölü diyebiliriz. Kütahya’nın Simav ilçesine bağlı Gölcük Yaylası 1450 rakımda ve Simav merkeze 14 km. Etrafı uzun çam ağaçları ile çevrili harika manzaralar sunan bir göl. Ormanın derinliklerine girdikçe oldukça güzel doğa harikaları ile karşılaşıyorsunuz.  Oldukça temiz ve iyi bakılmış bir bölge diyebiliriz. Gördüğüm en temiz yaylalardan bir tanesi. Gölcük Gölü aynı zamanda bazı yaban kuşlarına da ev sahipliği yapıyor.

Gölcük Gölü Kamp ve Konaklama

Gölcük Gölü etrafında kamp ve karavan için özel alanlar yaratılmış. Gölün harika manzarası eşliğinde çam ağaçları altında kamp yapmak mümkün. Gölün etrafındaki yollardan orman içine doğru gidildikçe güzel düzlükler ve kamp yerleri bulmak mümkün. Kamp yapacaksanız benim önerim orman içindeki daha sakin alanlar olacaktır.

Bölgenin her tarafında korunaklı ateş şömineleri oluşturulmuş. Böylece yerde ateş yakılması engellenmiş ve doğa korunmuş. Her tarafta düzenli toplanan çöp konteynerleri de bulmak mümkün. Ayrıca konuda hassas olanlar için tuvalet imkanı bulunuyor. Su sorunu ise yok. Gölün her tarafında çeşmeler mevcut.

Gölcük Gölü Taş Konaklar

Eğer ben kamp yapmak istemiyorum derseniz göl manzaralı Gölcük Taş Konaklar’da kalmanız da mümkün. Son derece konforlu tasarlanmış, 4 mevsim kalabileceğiniz şömineli taş konaklarda özellikle kışın her taraf kar kaplı iken kalmanızı öneririm. 24 sıcak su ve ısıtmak bulunuyor. Ayrıca musluktan akan sular dağ suyu olduğu için içilebiliyor. Bu da çok güzel bir özellik 

Gölcük Krater Gölü Simav‘a Nasıl Gidilir?

Kütahya merkese 124 km , Uşak merkeze 97 km, Simav ‘a ise 14 km olan Gölcük Gölü ‘nün yolu tamamen asfalt ve ulaşımı 4 mevsim her araçla mümkün.

Gölcük Gölü‘nde Neler Yapılır?

Gölün etrafındaki yürüyüş parkurlarında bir doğa yürüyüşü yaparak hem bölgeyi keşfedebilir, hem de temiz hava kendinizi tazeleyebilirsiniz. Krater gölü çevresindeki 3 bin metrelik yürüyüş ve bisiklet yolu bulunuyor. Fotoğraf merakı olanlar için harika görüntüler yakalamaya müsait bir coğrafya.

Ayrıca çevredeki Gölcük, Martılı, Demir Bükü ve Eğrelce yaylaları doğa yürüyüşleri ve piknik alanları bakımından oldukça uygundur.

Simav’daki kaplıcaları da mutlaka ziyaret etmenizi öneririm.

Eynal Kaplıcaları

Sağlık Bakanlığı Kaplıca İşletme Ruhsatına sahip, su analizlerinde de, mineralli suyun, tedavi edici unsurlara sahip olduğu Temel Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğünce onaylanmıştır. Romatizmal hastalıklar, kronik bel ağrısı, eklem hastalıkları, yumuşak doku hastalıkları, ortopedik, beyin ve sinir cerrahisi sonrası, genel stres bozukluğu ve spor yaralanmalarında tamamlayıcı tedavi unsuru olarak kullanılabilir niteliktedir. Ayrıca nevralji, cilt ve deri hastalıklarına, böbrek taşlarının dökülmesine, siyatik, kireçlenme, kadın hastalıkları ve sedef hastalığına iyi geldiği bilinmektedir.

Derinlerden gelen sıcak su kaynağı 163  C°, kaplıca suyu 70-80 C° dir ve birçok rahatsızlığa iyi geldiği söyleniyor. Şehrin ısıtmasında jeotermal enerji ile yapılıyor.

“Dünyada ve Anadolu’da pek çok kaplıcayı gezdim gördüm ama Eynal Kaplıcası gibisini görmedim. Böylesi yeryüzünde yoktur.”

Evliya Çelebi

Not : Simav’da kalırsanız bölgeye özel Cimcik, Haşhaşlı Gözleme, Ilıbada Dolması, (pazı sarmasına benzer), Güveç, Erik Hoşafı, Yufka Tatlısı, Kuru Fasulye, Karaşerif Helvası, Kestane, Tavuk Tiridi, Çörek, Tarhana Çorbası Simav‘ın meşhur yemek ve tatlılarından denemenizi öneririm.

Ne Zaman Ziyaret Edilir?

Yılın her ayı konuklarını ağırlamaya hazır olan Gölcük Gölü ‘nün en güzel zamanı bence kış ayları. Göl tamamen donuyor ve harika görüntüler oluşuyor. Hatta üzerinde yürümek bile mümkün. Yine bahar aylarında harika manzaralara şahit olabilirsiniz. Yaz ayları da sıcaktan bunalanlar için güzel ve serin bir nokta olabilir ama kalabalık olacağını unutmayın.

Bölgede ne var, ne yok?

• Kamp yapma imkânı VAR
• Ateş yakma imkânı VAR (ateş alanlarını kullanarak)
• Tesis, restoran VAR
• Konaklama yeri Taş Konaklar VAR
• Temiz su kaynağı VAR (her tarafta çeşmeler mevcut)
• Telefon çekiyor.
• Yürüyüş sevenler için uygun parkurlar VAR
• Fotoğraf için güzel noktalar VAR
• Göl balıkçılığı konusunda bilginiz varsa balık tutabilirsiniz.

Şimdiden iyi geziler…

@tekbasinadaolur

Bu yazı Acil Tıp Bülteni’nin Şubat 2023 tarihli 13. sayısında yayımlanmıştır.

Bolu Gezisi ile bu sene Kar Kampı’na neredeyse doydum diyebilirim. 2017 – 12 – 23 Aralık arasında Bolu ve çevresinde yaptığım geziden derlediğim rotamı kısa notlar ekleyerek sizinle paylaşmak istedim. Hem gezdiğim yerler hakkında bilgiler aktarmaya çalıştım  hem de konumları paylaştım. Yaklaşık 950 km yol yaparak 25 saatimi araba kullanarak geçirdiğim oldukça keyifli bir gezi oldu.

11 GÜNLÜK BOLU GEZİSİ VE 7 KAMP ÖNERİSİ

Bolu Gezisi ve Kış Kampı

Bu gezinin ilk 2 gününde bana Melike @melkeontheroad ve Tuğçe @bilinmeyenrota eşlik etti. İstanbul’dan yola çıktıktan sonra ilk kamp yapacağımız yer olarak Kardüz Yaylası’nı seçtik. Bu güzel ekiple Kardüz Yaylası’nda 2 gün geçirdikten sonra ben “tek başına da olur” diyerek yola yalnız devam ettim.

Kardüz Yaylası

Düzce’den yaklaşık 48 km uzaklıktaki Kardüz Yaylası oldukça büyük. Daha çok bir tepeyi andırdığı için biraz sarp bir yapısı var. Çıkış yolu normal araçla çıkmak için uygun. Kış değilse her türlü araçla çıkılabilir. Telefon bazı bölgelerde çekiyor. Manzarası nefis. İlkbahar ve yaz ayları ziyaret için uygun zamanlar olacaktır. Tabii Kardüz Yaylası’nın 1830 m rakım ile Düzce’nin en yüksek noktalarından biri olduğunu düşünürsek en sıcak mevsimde bile soğuk olacağını unutmayın.

Aladağ Göleti

Kardüz Yaylası’nda sonra ekipten ayrılarak Kartalkaya ‘ya doğru yöneldim ve aslında planda olmayan ama gördükten sonra çok beğendiğim Aladağ Göleti’nde kamp yaptım. Bolu – Kartalkaya yolu üzerinde bulunan Aladağ Göleti ve ona bağlanan Aladağ Çayı çevresinde kamp yapacak güzel yerler yakalamak mümkün. Bana sorarsanız kamp için en uygun mevsim kış ama bölgedeki vahşi yaşama dikkat etmek lazım. Yazın ise hemen batısındaki Göksu Tabiat Parkı kamp için daha uygun olabilir.

Yedigöller Milli Parkı

Doğa ile başbaşa zaman geçirmeyi seven biriyseniz Yedigöller’i es geçebilirsiniz. Ben biraz hayal kırıklığı yaşadım. Pek bana göre bir yer değilmiş. Ayrıca Yedigöller değil, Yedigöletler demek daha uygun olurdu , zira oldukça küçükler. İçeride restoran ve kafeler mevcut. Turistik bir tesis gibi kurgulanmış. Kamp için izin verilen alanın oldukça küçük olmasının yanı sıra piknik alanlarının ve aynı zamanda otoparkın dibinde olduğu için sabah gelen otobüslerin ve piknikçilerin sesleri ile uyanabilirsiniz. Görmek isteyenlere günübirlik bir gezi öneriyorum.

Yedigöller’de 1-2 saat geçirdikten sonra Bolu’ya geri dönmeye karar verdim. Akşam saatleri yaklaşıyordu ve kalacak yer bulmam gerekiyordu. Yedigöller’den çıktıktan sonra Bolu’ya dönüş yolu üzerinde gördüğüm karlı bir orman yoluna girdim ve bulduğum ilk geniş alana çadırımı kurdum. Telefon çekmediği için tam konumu maalesef yok ama burada çektiğim kamp videosunu aşağıda izleyebilirsiniz. Aynı gecede hem kar yağışına, hem de sağanak yağmura şahit oldum. Gerçekten çok keyifliydi.

Sinekli Yaylası

Sabah kalkar kalkmaz kahve yapıp yola koyuldum ve rotayı sonbaharda keşfe geldiğim Sinekli Yaylası’na doğru çevirdim. Vardığımda Aladağ ve Yedigöller’e göre oldukça sıcak bir hava (6-7 derece) karşıladı beni. Bahar gibi başlayan kamp gece havanın -5 dereceye düşmesi ve kar yağışı ile kış kampına döndü. Sinekli Yaylası Bolu Gezisi boyunca kamp yapmaktan en çok keyif aldığım yer oldu.

Abant Gölü ‘ne 3 km uzaklıkta. Kalabalık sevmiyorsanız eylül ve nisan ayları arası en güzel zamanları diyebilirim.

Kocayayla – Düzce

Sinekli Yaylası hem güzel bir deneyim, hem de sakin bir kamp olmuştu. Buraya çok yakın olan ve sözüne değer verdiğim doğa sever arkadaşlarımdan adını çok duyduğum Kocayayla’yı da dönüş yoluna çıkmadan önce ziyaret etmek istiyordum.

Kocayayla’nın yolu çok zevkli. Samandere Şelalesi ile birlikte anayoldan ayrıldıktan sonra 10 km’lik yolun neredeyse tümünü bir derenin yanından gidiyorsunuz. Bazı yerlerde coşuyor, bazı yerlerde sakin ama hep bir su sesi ve mis gibi orman size eşlik ediyor. Kocayayla’ya vardığınızda ise görkemli çam ağaçları ile birlikte yemyeşil ve temiz bir yayla sizi karşılıyor. Oldukça etkileyici bir doğası var. En çok keyif aldığım yaylalardan biri burası. 1450 m rakımda ve Düzce’ye yaklaşık 35 km mesafede.

Sülüklü Göl Tabiat Parkı

Bolu Gezisi’nin en can alıcı yerlerden biriydi. Koca bir dağın çökmesi ile oluşmuş Sülüklü göl tam bir doğa harikası. 1100 metre rakıma sahip ve 38’i endemik olmak kaydı ile 400 üzerinde bitki türünü barındırıyor. Sülüklü Göl yolu biraz bozuk. Anayoldan ayrıldıktan sonra 9 km’lik yol yaklaşık 30-40 dakika civarında sürüyor. Ziyaret için benim önerim soğuk aylar olacaktır. Sıcak zamanlarda oldukça kalabalık olduğu için rahat edilemeyebilir.

Sülüklü Göl aslında tam bir tabiat harikası ama maalesef çok popüler olduğu için çok pis. Bu da çok üzücü. Giderseniz mutlaka mıntıka temizliği yapmaya özen gösterin.

Kuzuyayla Tabiat Parkı

Bu 11 günlük gezinin son durağı Kartepe civarında bulunan Kuzuyayla oldu. Burası benim ilk kış kampı yaptığım yer. O yüzden ayrıca önemli. Her sene 1-2 defa mutlaka uğruyorum. Asfalt yol yaylaya kadar çıktığı için yaz aylarında hafta içi dahi kalabalık oluyor maalesef. İçinde restoran, tuvaletler, elektrik vs. imkanlar da buna eklenince çok uğrak bir yer haline geliyor. Kar yağdığı zamanlarda beyaz bir örtü ile kaplandığı ve çok sakin olduğu için benim önerim Sonbahar ve kış aylarında ziyaret edilmesi olacaktır.

Ayrıca yürüyüş sevenler için Kuzuyayla’ dan birkaç kilometre uzaklıktaki Altıoluk Yaylası’na doğru güzel rotalar çıkarılabilir.

2-23 Aralık 2017 tarihinde yaptığım bu 11 günlük Bolu Gezisi’nde ziyaret ettiğim ve kamp yaptığım konumlar bu şekilde ama gördüğüm yerler anlatmakla bitmez. Bu rotada 15 günüm daha olsaydı bile gidilecek yerleri bitiremezdim sanıyorum. Zaman sınırlaması nedeni ile birçok yeri de es geçtim. Ve bir kere daha gördüm ki; Türkiye gezerek bitirilecek bir ülke değil. Siz de boş durmayın, yola çıkın, doğanın ve hayatın tadını çıkarın, ertelemeyin, bahane üretmeyin…

NOT
Lütfen gittiğiniz yerleri temiz bırakın,
ayrılırken mutlaka mıntıka temizliği yapın,
doğayı koruyun.

@tekbasinadaolur

https://www.tekbasinadaolur.com/

Bu yazı Acil Tıp Bülteni’nin Ekim 2022 tarihli 12. sayısında yayımlanmıştır.

Yıllardır bende merak uyandıran, gidip görmeyi ve kültürünü tanımayı çok istediğim Japonya’ya gitme kararını aldığımda hiç bu kadar etkilenebileceğimi düşünmemiştim. Hafızamda deprem ve Tsunami gibi ciddi afet olayları yaşadıkları zamanlarda bile halkın birbirine olan saygısını bozmadığı, kilometrelerce uzanan yemek ve yiyecek kuyruklarını sabırla bekleyen ve bu sırada başkalarına saygı ve nezaketi gösterdiklerine televizyonda gördüğümde hayran olduğum bu ülke halkı bende merak ve ilgi oluşturmuştu. Bu yazıda  bir haftalık kısa süre içinde görüp gezdiğim Japonya’nın Tokyo, Kyoto ve Osaka şehirleri ve genel anlamda Japonya insanı ve kültürüne dair bazı ilginç izlenimlerimi sizlerle paylaşmak istedim.. ben gezerken keyif  almıştım.. Umarım sizler de okurken keyif alırsınız…))

Ayrıca japonya da caddelere çöp atmanın veya yollara tükürmenin yasak olduğunu.. hatta sokaklarda çöp kutusunun bulunmadığı halde cadde ve sokakların çok temiz olduğunu biliyor muysunuz?.., çalışma saatlerinin çok uzun olduğu ve bu nedenle  japonların mesai saatleri için de uyuklamalarının garip karşılanmadığı aksine bunun çok çalıştıkların bir göstergesi olarak algılandığını, ayrıca birçok şirket çalışanları için sabah egzersizleri organize ettiğini duymuş muydunuz?..

Onun dışında bu ülkeye dair ilginç ve pek bilinmeyen özellikleri sıralamak gerekirse…

1-Ulaşımda çığır açmış bir millettir. Yere değmeden giden ve 500 km’den fazla hızla yol alan trenler vardır.  Dünyanın tam vaktinde gelen trenleri Japonya’da yer alır. Ortalama gecikme süresi 18 saniye dir.

2-Isıtmalı-Müzikli klozetleri vardır.

3-Dünyanın en iyi şehri seçilen Kyoto Japonyadadır. Sadece Kyoto’da 2,000’den fazla tapınak vardır.

4-Yanlış pişirildiğinde insanı öldüren balıkları vardır(Balon balığı).

5-Dünyanın en pahalı eti Japonyadadır(Kobe eti)

6- Dünya’da atom bombası atılan ilk  ülke Japonya’dır. Savaş ve saldırıyı reddeden bir anayasası vardır

7-Şintoizm dini Japonlara özgüdür.

8-En nazik insanlar Japonyadadır.

9-Dünyanın en zengin 2. Ülkesidir.

10- Yaşlı sayısı çok fazladır. Nüfusun %23’ünden fazlası 65 yaş üzeridir. Japonya’da 100 yaşını geçmiş 50 binden fazla insan yaşamaktadır Yetişkinler için satılan bez sayısı, bebekler için satılandan fazladır

11-İlke Geyşa Erkektir.

12-Dünyanın en büyük balık işleme pazarı Tsukji  Tokyodadır. Günde 2,000 Ton balık üretimi yapılmaktadır. Balıkçılıkta en gelişmiş ülke olmasına rağmen, yine de balık ithal eder. Dünyanın en pahalı orkinosu 735,000 dolara satılmıştır. Ancak  ülkede hala balina avı yani katliamı devam eder.

13- Orta boydaki bir karpuz 400 Dolar civarındadır ve  Kare karpuzlar, daha rahat depolanıp taşındığı için Japonya’da geliştirilmiştir .

14-Dünyada üretilen animelerin % 60’ı Japonlar tarafından üretilir.  Çizgi romanlar için harcanan kağıt miktarı, tuvalet kağıdından fazladır. Anime seslendirmesi için 130′ dan fazla okul vardır

15-Karaoke kelimesi Japonlar tarafından bulunmuştur. Japon kökenli olan Kareoke çok meşhurdur ve “orkestrasız” anlamındadır.

16-Bir çok kaplıca ve hamam, dövmesi olan müşterileri  kabul etmez.

17-Elektrik-elektronik ürünler üretiminde dünyada en önde gelen ülkedir.

18-Basaşi (Çiğ at eti) ve suşi (Çiğ balık) bolca tüketilir.Restoranlarda daima sıcak havlular verilir.

19-200’den fazla volkanik dağ vardır.

20-Zen Budizm’i en yaygın Budizm koludur.

21-Jamaika’nın kahve üretiminin %85’ini Japonlar tüketir.

Süprizlerle dolu bu ülkenin özellikleri ve şaşırtıcı yönleri saymakla bitmez….

Japonya’da evcil hayvan sayısı çocuk sayısından fazladır. Japonya’da gece geç  saatler de dans etmek yasaktır. Japonya’da cep telefonlarının %90’ı su geçirmezdir çünkü Japon gençleri duşta dahi telefon kullanmaktadırlar. Japonya’da hem kahve içebileceğiniz hem de kediler ile vakit geçirebileceğiniz mekanlar mevcuttur. Ve Dünyanın aksine Japonya’da kara kedilerin iyi şans getirdiği düşünülür.

Japonlar yaptığı bir hatadan dolayı özür mahiyetinde saçlarını tıraş ederler. Japonya cinayet oranının en düşük olduğu ülkelerden biri olsa da intihar olaylarının en çok yaşandığı ülkelerin başında geliyor. Japonların intihar için seçtikleri en popüler yer ormanlardır. Hatta intihar ormanları olarak geçen bölgeleri vardır.

Japonya hakkında kısa coğrafi bilgi..

Japonya, Doğu Asya’da bir adalar ülkesidir ve hiçbir ülke ile kara sınırı yoktur. Büyük Okyanus’ta bulunan Japonya Japon Denizi’nden Çin, Kuzey Kore, Güney Kore ve Rusya’nın doğusuna, kuzeyde Ohotsk Denizi’nden güneyde Doğu Çin Denizi’ne ve Tayvan’a kadar uzanır. Japonca adını oluşturan kanji karakterler “güneş” ve “köken” anlamına gelir. (Vikipedi)Başkent: Tokyo ;Alan: 377.972 km²;Para birimi: Japon Yeni;Nüfus: 126,8 milyon (2017) Dünya Bankası;Resmi dili: Japonca

Japonya (Japonca: 日本, Nihon ya da Nippon, resmî adı 日本国, Nihon-koku ya da Bu ses hakkında Nippon-koku (yardım·bilgi)), Doğu Asya’da bir ada ülkesidir. Büyük Okyanus’ta bulunan Japonya Japon Denizi’nden Çin, Kuzey Kore, Güney Kore ve Rusya’nın doğusuna, kuzeyde Ohotsk Denizi’nden güneyde Doğu Çin Denizi’ne ve Tayvan’a kadar uzanır. Japonca adını oluşturan kanji karakterler “güneş” ve “köken” anlamına gelir. Bu nedenle Japonya “Doğan Güneşin Ülkesi” diye de bilinir.

Japonya coğrafî yapısı bakımından 6.852 adadan oluşan bir takımadadır.Bu adaların en büyükleri olan Honshu, Hokkaido, Kyushu ve Shikoku adaları ülkenin %97’sini oluşturur. Adaların çoğu dağlıktır ve bazıları yanardağlardan oluşur. Japonya’nın en yüksek dağı olan Fuji Dağı bir yanardağdır. Japonya 126 milyonluk nüfusuyla dünyanın nüfus açısından onuncu en kalabalık ülkesidir. Honshu’da bulunan Büyük Tokyo Metropolü, fiili başkent Tokyo ve bulunduğu alan çevresinde bulunan prefektörlükler ve şehirlerle birlikte 30 milyonunun üzerindeki nüfusuyla dünyanın en büyük metropoliten alanıdır.

Japonya’da her yıl 1500 civarında deprem yaşanır. Japonya 6,800’den fazla adadan oluşmaktadır.

Yönetim: 1947 yılında anayasanın kabulünden beri Japonya parlamenter monarşi ile yönetilmektedir. Devletin başı Japon imparatoru, hükümetin başı ise başbakandır. Seçimle işbaşına gelen bir parlamentosu vardır.

Japonya Başbakanı

Japonya anayasal monarşi olup İmparator’un yetkileri oldukça kısıtlıdır. Japonya Anayasası’na göre imparator “devletin ve halkın birliğinin simgesidir” ve egemenlik hakkı olmaksızın sadece törensel bir rol oynar. Egemenlik ise Japon halkına ait olup güç Başbakan ve Diet’in diğer seçilmiş üyeleri tarafından esas tutulur. (Vikipedi)

Akihito’nun çekilmesinden sonra tahta çıkan Naruhito, 2019’da bu yana Japonya İmparatoru’dur.

Japonya’nın yasama organı Ulusal Diet çift meclisli bir parlamentodur. Diet her dört yılda bir halkoyuyla seçilen 480 sandalyeli Temsilciler Meclisi, altı yıl görev yapan halk tarafından seçilmiş üyelere sahip 242 sandalyeli Danışmanlar Meclisi’nden oluşmaktadır. 20 yaş üzeri yetişkinlerin gizli oyla tüm seçilebilen makamlar için genel oy hakkı bulunmaktadır.Diette sosyal liberal JaponyaDemokratik Partisi ve muhafazakar Liberal Demokrat Partileri (LDP) hakimdir. LDP 1993 ve 1994 yılları arasında kısa bir 11 aylık dönem ve 2009-2012 yılları dışında, 1955 yılından bu yana sürekli bir seçim başarısı gördü. Parti alt kamarada 294 sandalye ve üst kamarada 83 sandalyeyi elinde bulundurmaktadır. (Vikipedi)

Japonya’da ulaşım: Japonya’da yollar için çok para harcanmıştır. (Vikipedi) 1,2 milyon kilometrelik kaplanmış yol ana ulaşım aracıdır. Japonya’da trafik soldan akar. Yüksek hızlı, bölünmüş, sınırlı erişimli paralı yollardan oluşan bir tek ağ, büyük şehirleri birbirine bağlar ve paralı yol girişimleri tarafından işlenir. Hem yeni hem de kullanılmış arabalar ucuzdur. Enerji verimliliği teşvik etmek amacıyla araba sahipliği ücretleri ve benzin vergileri uygulanır. Japonya’da araba kullanımı G8 ülkeleri arasındaki en düşüğüdür. (Vikipedi)

Şinto Tapınak Girişi

Japonya’da din: Hiroşima yakınlarındaki Itsukuşima Tapınağı torii, Japonya’nın üç manzarası ve UNESCO Dünya Mirası’ndan biridir.

Örneğin düğün törenleri genelde Şinto dininin kurallarına göre de yapılır. Cenazelerde ise genelde Budist törenler uygulanır. Şinto ülkenin yerli dinidir. Ormanlarda, dağlarda, denizlerde, kısacası doğada “kami” denilen ruhların yaşadığına inanılırdı. Doğa ile uyum içinde yaşayan eski topluluklar bu ruhları sayarlardı. Bu inanç Şinto dininin temelini oluşturur. Sonraları bu ruhlara atalar ve kahramanlar da eklendi. Bazı evlerde bu ruhlara yiyeceklerin sunulduğu “tanrı rafı” bulunur. Budizm ise Şinto’dan farklı olarak 6. yüzyılda, Çin ve Kore yoluyla Hindistan’dan gelmiştir. İlk kez 16. yüzyılda Portekizli denizciler aracılığıyla gelen Hristiyanlık ise nüfusun küçük bir kısmınca benimsenmiştir.

Şinto Tapınağı

Japon kültürü: Kimono da Japon kültürünün en önemli unsurudur. Kimono giyen Japonlar adeta sihirli çubukla büyülenmişçesine seremonik ve kibar davranışlar sergilerler. Kimononun da farklılıkları vardır. Evli bayanların kimonolarının kolları kısadır. Bekarların ise uzundur. 20 yaşına basan genç kızlar aile içinde seremoniyle kimono giyer ve 20 yaşını kutlar.

Japonlar seremonilerinde hep dingin bir ruha sahip olup doğayla bir yaşamaya çalışırlar. Kadō (Halk diliyle İkebana da denir) da dünyaca ünlü Japon çiçek süsleme sanatıdır.

Geleneksel Japon kültüründe kadın-erkek ayrımı yoğun olarak vardır. En basitinden Japonca’da ‘erkek dili’ ve ‘kadın dili’ vardır. Erkekler oldukça erkeksi bir dille konuşurken kadınların bu dile ait kelimeleri ünlemleri kullanması pek doğru bulunmaz. Ancak günümüzde Japon kültüründe egemen olan yabancılaşma her alana olduğu gibi dile de etki etmiştir.

Japonya’da spor

Sumo Töreni

Geleneksel olarak, sumo Japonya’nın millî sporu olarak kabul edilir. Judo, karate ve kendo gibi Japon savunma sanatları ülkede izleyiciler yaygın olarak uygulanmakta ve tercih edilmektedir. Meiji Restorasyonu’ndan sonra, bazı Batılı sporlar Japonya’ya geldi ve eğitim sistemi aracılığıyla yayılmaya başladı. Japonya 1964 yılında Tokyo Yaz Olimpiyatları’na ev sahipliği yaptı. Japonya 1972 Sapporo ve 1998 Nagano olmak üzere iki kez Kış Olimpiyatları’na ev sahipliği yapmıştır. (Vikipedi)

Çay töreni

Sadō’nun kurucularından Sen no Rikyu (1522-1591)

“Sadō” (Çay Yolu) veya “Çanoyu” (Çayın sıcak suyu) adı verilen çay töreni 15. yüzyıla kadar geriye gider. Törenin esası, ev sahibinin konuklarına çay hazırlaması gibi gündelik bir ihtiyaca dayanır. Çay ikramı zaman içinde törensel bir nitelik kazanmıştır. Ev sahibi ve konuklar bu törenin ayrıntılı uralarına büyük bir ciddiyetle uyarlar. Bu kurallar töreni olabildiğince sadeleştirir. Çay töreni başlı başına kurallar bütününden ibaret değildir. Bunun için bahçe düzenlemesinden çay odasının döşenmesine kadar birçok ön hazırlığın özenle önceden yapılmış olması gerekir. Çay törenine hazırlanmak, mimariden seramiğe, bahçecilikten tarihe, dinden güzel yazma sanatına kadar birçok alanda asgari bilgileri öğrenmek anlamına gelmektedir. Bu hazırlıklar çay töreninin mükemmelliği için şarttır. Bahçenin güzellikleri arasından çay odasına geçen konuklar, gördükleri güzellikler ve yaşadıkları sükunetle çay törenine hazırlanmaktadırlar. Çay töreninde ağırlıklı olarak Zen Budizmi’nin etkisi görülür. Tören ilk bakışta can sıkıcı bir oyun, gereksiz kurallar bütünü gibi gelebilir. Ancak amaç çay yapıp içmekten çok, doğaya karışmak, onun içinde kaybolmak, bu yolla ruhu aydınlatmaktır. Doğallığın yanı sıra sükunet, sadelik estetik ve zarafetle örülü bir arınma sürecidir çay töreni. Hareketler son derece yavaştır, bu nedenle çay yapımı için gerekli eylemlerde olabildiğince tasarruflu olup, yapılması gereken hareketleri çok incelikle hesaplayıp, bunu zarafetle gerçekleştirmek gerekmektedir. Sonuçta ortaya çıkan uyum, ölçülülük ve güzellik izleyenlerin ruhunda ve zihinlerde kalıcı izler bırakacaktır.

Çay seremonisinde ipek kimono giyen kadın

Modern kimono, geleneksel kimono kadar karmaşık değildir. Festivaller ve diğer resmî olmayan durumlarda giyilen kimonolar yalnızca iki kattan ya da bir kat ve gizli ikinci yakadan oluşur. Resmî olmayan bu kimonolar basit desenli veya tek renkli obiler ile giyilir. Tam takım resmî kimonolar genellikle gelinler, geyşalar, hostesler tarafından veya çok resmî olaylarda giyilir.

Tipik bir kadın kimonosu on iki ya da daha fazla parçanın kuşanılmasıyla giyildiği için, Japon kadınların çoğu yardım almadan geleneksel kimonoyu giyemeyebilir. Her birinin kendine özgü giyinme ve kuşanma şekli vardır. Özel günlerde profesyonel kimono giyme uzmanları kadınların kimono giymelerine yardım eder. Kimono giydiricileri lisanslı olarak kuaför salonlarında çalışırlar ve evlere de giderler.

Kimono seçimi sembolizm ve ince sosyal mesajlarla yüklüdür. Yapılan seçim kadının yaşına, medeni hâline ve olayın resmiyet derecesine bağlıdır. Azalan resmiyet derecesiyle kimonolar çok çeşitli isimlerle anılırlar..

Ve gezi başlasın…

Aslında mart sonu nisan ayı başlarını kapsayan dönemde (kiraz çiçeği dönemi-Sakura zamanı japonya yı gezmek için en güzel dönemdir. Ancak  bu dönemde  maliyetlerin  ve otel doluluk oranlarının yüksek olması    ayrıca  iş yoğunluğu nedeniyle  gidemedim ve haziran ayında yıllık izin alarak gitme imkanım oldu..

İstanbul dan yaklaşık 10 saatlik bir uçuştan sonra Tokyo Narigata hava limanına ulaştık. İlk dikkatii çeken oldukça modern olan bu havalimanında japonya ya dair özellikli fotoların olduğu pano  ve göstergelerdi.. Ayrıca  havalimanı tuvaletlerindeki müzikli  ve konforu arttıran  özellikdeki   klozetlerin varlığı idi..

Narigata Havalimanı / Tokyo

Tokyo: Tokyo Körfezi kıyısında liman şehri Tokyo, Edo (haliç kapısı) adı ile tanınmıştı. Edo Kalesi 12. yüzyılda güçlü samuray klanı Edo ailesinin yurdu olarak Japon tarihinde meydana çıktı. 1603’te Tokugawa Şogunluğu kurucusu Tokugawa Ieyasu, Edo’yu şogun yönetiminin başkenti yaptı. Şogunluk rejimi altında Edo, Japonya’nın kültürel ve ekonomik, politik alanında merkezine gelişti.

1868’de Şogun yönetimine son veren İmparator Meiji, 3 Eylül 1868 tarihli Edo’yu adlandırarak Tokyo yapmasına dair imparator fermanı ile Kyoto’dan Edo kalesindeki eski şogun sarayına göç edip, eski başkent Kyoto’dan doğuda başkent olduğundan dolayı şehrin adı Tokyo’ya değişti.

Tokyo, 12 Eylül 1923’teki depremden büyük zarar gördü. Depremden sonra şehir yeniden inşa edildi ve bu dönemde çevresinde banliyöler teşekkül etmeye başladı. 20 yıl sonra II. Dünya Savaşı’nda ABD uçakları tarafından ciddi bombardıman edilerek tekrar yıkıldı.

Tokyo 1950’lerden sonra ülke ekonomisine paralel bir gelişme göstererek hızla büyüdü ve bugünkü seviyesine ulaştı.

Tokyo şehir turunun  ilk durağında ünlü Asakusa Bölgesini ve Sensoji Tapınağını gezerek  başladık. Sabah yağmurlu bir hava bizi karşılasa da bu merak ve gezme enerjimizi azaltmadı.

Asakusa tapınağı diğer adıyla sensoji tapınağı 682 yılında yapılmış olup Tokyo nun ensık ziyaret edilen mekanları arasındadır.

Ardından Dünya’nın ikinci uzun kulesi Sky Tree ve ihtişamlı Kraliyet Sarayı panoramik olarak görme imkanı yakaladık  . Burada Marvel’e ait birçok fantastik kahramanı ve film stüdyosu tadında gezerken Tokyo’nun panoramik şehir manzarasını görmek mümkün..

Sonrasında  görme imkanı bulduğumuz Tokyo’nun en ünlü caddesi Ginza ve ünlü yaya geçidi ile bilinen Shinjuku’yu en popüler yerleri idi.

Fuji & Hakone bölgesi de oldukça ilgi çekiciydi. Önce eski çağlardan beri Japon halkının kutsal kabul ederek taptığı, 3.776 metre yüksekliği ile Japonya’nın en yüksek dağı olan Kutsal Fuji ’ye gitmek için yola koyulduk. Fuji dağı özellikle tarihte çok ileri yaşlarda olan ve hasta olan Japonların kendilerini inzivaya çekerek ölüme hazırlandıkları dağ olarak da bilinmekteydi.. hatta bu dağa kadınların çıkması uzunca bir dönem yasak olduğunu öğrenmek ilginç geldi.. Dağa ulaşmak için uzunca bir teleferik yolculuğu yaptık .Ancak havanın  bulutlu olması nedeniyle istediğimiz ve hayal ettiğimiz fuji görüntüsüne engel oldu. Ancak fuji afet merkezi müzesinde detaylı bilgi ve görsellerle açıklama aldık..

Bu görkemli dağa yaklaşabileceğimiz uygun noktaya ulaştıktan sonra 1,5 saat uzaklıktaki Hakone’ye vardık. Ashi Gölü’nde yaptığımız tekne gezisinde doğa harikası coğrafyada keyifli vakit geçirip, fotoğraf çekme fırsatı bulduk.

Tokyo’nun gece hayatı ve renkli anime dünyasının olduğu caddeleri ve sahibini yıllarca bekleyen ünlü Hachico isimli köpeğin durağını gezip, ünlü Macha Çayı ile dinlenerek geçirdiğimiz Tokyo’dan sonra çok özellikli ikinci şehri olan Kyoto’ya en hızlı tren olan Shinkansen ile geçtik.

Kyoto (Japonca: 京都市 Kyōto-shi; “başkent başkenti” ya da “başkentlerin başkenti”), Japonya’nın Kyoto prefektörlüğünün merkezi ve en büyük şehridir. Şehrin nüfusu yaklaşık 1,5 milyondur. 794-1868 yılları arasında ülkenin başkenti olup bin yıllık başkent olarak anılmaktadır. Kyoto, Osaka ve Kobe ile birlikte Keihanshin metropolitan alanını oluşturur. Ayrıca Kyoto protokolü de ismini bu şehirden almaktadır.

Japonya’nın geleneklerine en bağlı olduğu güzel ve ruhani eski başkent Kyoto, aynı zamanda halkın geleneksel kıyafetlerle dolaştığını görebileceğimiz ender yerlerden biridir. Geçmişte 300 yıla yakın bir süre boyunca Japonya’nın başkentliğini yapmış, bu özelliği sebebi ile de “Başkentlerin Başkenti” olarak da isimlendirilen ve bu tarihi derinliği sebebi ile sayısız kültür mirasını içinde barındıran bir şehirdir.

Altından akan suyun kutsal olduğuna inanılan Kiyomizu Tapınağı ve altın rengindeki Kinkakuji Tapınağı göreceğimiz yerler arasındadır.

Burada dolaşırken alışveriş yapma imkânı da bulduk. Her türlü gıda ürünü, sebze, meyve, et ve balık ürünleri ile kıyafetlerin bulunduğu kapalı semt pazarlarını gezdik. Kyoto gezimiz sonrasında Japonya’nın yemekleri ile ünlü liman kenti Osaka’ya hareket ediyoruz.

Osaka (Japonca: 大阪市 Ōsaka-shi), Japonya’nın Osaka prefektörlüğünün merkezi ve Kansai bölgesinin en büyük şehridir. Şehir, Osaka Körfezi’ne dökülen Yodo Nehrinin döküldüğü yerde yer almaktadır. Sıklıkla Japonya’nın ikinci şehri olarak anılan Osaka, ülkenin tarihteki ticari merkezi idi. Osaka, 1 Ocak 2012 tarihi itibari ile yaklaşık 2,6 milyon nüfusu ile Japonya’nın Tokyo ve Yokohama’dan sonraki üçüncü büyük kentidir ve 19 milyon nüfusu ile dünyanın dokuzuncu büyük metropolitan alanı olan Keihanshin’nin kalbidir. Osaka’ya geleneksel olarak “Milletin Mutfağı” (天下の台所, tenka no daidokoro) veya Japonya’nın gurme yiyecekler başkenti gözüyle bakılmaktadır. Osaka’ya geleneksel olarak “Milletin Mutfağı” veya Japonya’nın gurme yiyecekler başkenti gözüyle bakılmaktadır. Osaka sade anlamıyla “Büyük Tepe” ya da “Büyük Bayır” anlamına gelir.

Osaka’da yapacağımız şehir turumuzda öncelikle 16. yüzyılda inşa edilen ve Japon mimarisinin en güzel örneklerinden birisi olan Osaka Kalesi ile başlıyoruz. Kale, 1585-1598 seneleri arasında Japonya’ya hükmeden, ulusal birliği sağlayan “Toyotomi Hideyoshi” tarafından inşa ettirilmiş olup, kalenin inşasında da ortalama 100.000 işçinin çalıştığı bilinmektedir.

Osaka Kalesi

1496’da, Jōdo Shinshū Budist tarikatı, karargâhlarını eski Naniwa imparatorluk sarayının kalıntılarının üstüne, yoğunca sağlamlaştırılmış Ishiyama Hongan-ji’nin içine inşa ettiler. 1570’te Oda Nobunaga, 10 yıl sürecek olan ‘tapınağın kuşatılmasına başladı. Keşişler sonunda 1580’de teslim oldular, tapınak yıkıldı ve Toyotomi Hideyoshi o arazinin üstüne Osaka Kalesi’ni yaptırdı.

Osaka, nüfusunun büyük bir yüzdeliğinin tüccar sınıfına ait olmasıyla uzun bir süre Japonya’nın en önemli ekonomik merkezi oldu. Edo Dönemi (1603-1867) ile, Osaka Japonya’nın büyük şehirlerinden biri oldu; eskideki işlek ve önemli bir liman işlevine geri döndü. Popüler kültürü yakın bir şekilde, Edo’da yaşamın ukiyo-e betimlemeleriyle alakalı idi. Kyoto ve Edo’daki sokak kültüründeki gelişmeye paralel olarak, Osaka’da çeşitli bunraku ve büyük kabuki üretimleri, eğlence bölgeleri ve işlek bir sanatsal toplum gelişmişti.

1837’de, düşük dereceli bir samuray olan Ōshio Heihachirō, kentin bölgedeki pek çok fakir ve çilekeş aileyi desteklemedeki isteksizliğine yanıt olarak bir köylü ayaklanmasına önderlik etti. Shogun memurları ayaklanmayı bastırana ve ardından Ōshio’nun kendini öldürmesine dek, yaklaşık olarak şehrin dörtte biri yerle bir edildi.

Osaka Kalesi sonrası Japonya’nın en eski tapınaklarından birisi olan Shitennoji Tapınağı’nı ziyaret ediyoruz. Shitennoji, Japonya nın en eski tapınaklarından birisi olup, 593 senesinde Japon Prensi Shotoku tarafından inşa ettirilmiştir. Bu ziyaretlerimiz sonrasında Osaka’nın çarşılarında serbest zaman ayırıyor, alışveriş ve yeme içme cenneti sayılabilecek bu şehrin lezzet duraklarını keşfetme şansına sahip oluyoruz.

Özetle.. Paylaşımın her türlüsü keyiflidir.. Dostlarla yemeği paylaşmak , iyi ve kötü günleri, dertleri ve mutlulukları  paylaşmak… Ben de Acil Tıbba gönül vermiş tüm dostlarla  Japonya gezime dair anılarımı ve gözlemlerimi paylaştım.. Umarım sizler de okurken keyif almış, bir miktar farklı rotaların dinginliğinde dinlenmişsinizdir..

Sağlıcakla ve sevgiyle kalın…

Yazar: Zeynep Kekeç

Adana’da doğup büyümüş olmanın verdiği enerji ve hareketliliğe sahip olarak bilinir. Renkli ve hareketli yapısının, mesleğini ve hobilerini belirlemesinde etkili olduğu ifade eden sayın  Kekeç, aynı zamanda profesör doktor ünvanını da taşıyan Acil Tıp Uzmanıdır. Akademik kariyer basamaklarını tamamlar iken arada da gezip, görmeyi,  görgüyü, bilgi ve bilimi paylaşmayı ve bunları kitaplarla ve sergilerle paylaşarak üretken olmaya devam etmektedir.

Yıllardır bende merak uyandıran, gidip görmeyi ve kültürünü tanımayı çok istediğim Japonya’ya gitme kararını aldığımda hiç bu kadar etkilenebileceğimi düşünmemiştim. Hafızamda deprem ve Tsunami gibi ciddi afet olayları yaşadıkları zamanlarda bile halkın birbirine olan saygısını bozmadığı, kilometrelerce uzanan yemek ve yiyecek kuyruklarını sabırla bekleyen ve bu sırada başkalarına saygı ve nezaketi gösterdiklerine televizyonda gördüğümde hayran olduğum bu ülke halkı bende merak ve ilgi oluşturmuştu. Bu yazıda  bir haftalık kısa süre içinde görüp gezdiğim Japonya’nın Tokyo, Kyoto ve Osaka şehirleri ve genel anlamda Japonya insanı ve kültürüne dair bazı ilginç izlenimlerimi sizlerle paylaşmak istedim.. ben gezerken keyif  almıştım.. Umarım sizler de okurken keyif alırsınız…))

Her gezimde olduğu gibi gitmeden önce   Japonya ve Japon kültürünü tanımak için ön araştırmaya  yapmaya başladım… Ve çok ilginç özellikleri olduğunu öğrendim..

Örneğin Japonya da okuma yazma oranının %100’ e yakın olduğu, 18 Nobel ödülü kazanan vatandaş çıkarmış bir ülke olduğu  ve  Japonya’da öğretmenler ve öğrenciler sınıf ve kafeterya alanlarını birlikte temizlediklerini  ve öğle aralarında öğretmenleri ile birlikte yemek yediklerini biliyor muydunuz?.. Bu durumun öğrenciler  arası dayanışma ve işbirliğini geliştirdiğini düşünmekteler..

Ayrıca japonya da caddelere çöp atmanın veya yollara tükürmenin yasak olduğunu.. hatta sokaklarda çöp kutusunun bulunmadığı halde cadde ve sokakların çok temiz olduğunu biliyor muysunuz?.., çalışma saatlerinin çok uzun olduğu ve bu nedenle  japonların mesai saatleri için de uyuklamalarının garip karşılanmadığı aksine bunun çok çalıştıkların bir göstergesi olarak algılandığını, ayrıca birçok şirket çalışanları için sabah egzersizleri organize ettiğini duymuş muydunuz?..

Onun dışında bu ülkeye dair ilginç ve pek bilinmeyen özellikleri sıralamak gerekirse…

1-Ulaşımda çığır açmış bir millettir. Yere değmeden giden ve 500 km’den fazla hızla yol alan trenler vardır.  Dünyanın tam vaktinde gelen trenleri Japonya’da yer alır. Ortalama gecikme süresi 18 saniye dir.

2-Isıtmalı-Müzikli klozetleri vardır.

3-Dünyanın en iyi şehri seçilen Kyoto Japonyadadır. Sadece Kyoto’da 2,000’den fazla tapınak vardır.

4-Yanlış pişirildiğinde insanı öldüren balıkları vardır(Balon balığı).

5-Dünyanın en pahalı eti Japonyadadır(Kobe eti)

6- Dünya’da atom bombası atılan ilk  ülke Japonya’dır. Savaş ve saldırıyı reddeden bir anayasası vardır

7-Şintoizm dini Japonlara özgüdür.

8-En nazik insanlar Japonyadadır.

9-Dünyanın en zengin 2. Ülkesidir.

10- Yaşlı sayısı çok fazladır. Nüfusun %23’ünden fazlası 65 yaş üzeridir. Japonya’da 100 yaşını geçmiş 50 binden fazla insan yaşamaktadır Yetişkinler için satılan bez sayısı, bebekler için satılandan fazladır

11-İlke Geyşa Erkektir.

12-Dünyanın en büyük balık işleme pazarı Tsukji  Tokyodadır. Günde 2,000 Ton balık üretimi yapılmaktadır. Balıkçılıkta en gelişmiş ülke olmasına rağmen, yine de balık ithal eder. Dünyanın en pahalı orkinosu 735,000 dolara satılmıştır. Ancak  ülkede hala balina avı yani katliamı devam eder.

13- Orta boydaki bir karpuz 400 Dolar civarındadır ve  Kare karpuzlar, daha rahat depolanıp taşındığı için Japonya’da geliştirilmiştir .

14-Dünyada üretilen animelerin % 60’ı Japonlar tarafından üretilir.  Çizgi romanlar için harcanan kağıt miktarı, tuvalet kağıdından fazladır. Anime seslendirmesi için 130′ dan fazla okul vardır

15-Karaoke kelimesi Japonlar tarafından bulunmuştur. Japon kökenli olan Kareoke çok meşhurdur ve “orkestrasız” anlamındadır.

16-Bir çok kaplıca ve hamam, dövmesi olan müşterileri  kabul etmez.

17-Elektrik-elektronik ürünler üretiminde dünyada en önde gelen ülkedir.

18-Basaşi (Çiğ at eti) ve suşi (Çiğ balık) bolca tüketilir.Restoranlarda daima sıcak havlular verilir.

19-200’den fazla volkanik dağ vardır.

20-Zen Budizm’i en yaygın Budizm koludur.

21-Jamaika’nın kahve üretiminin %85’ini Japonlar tüketir.

Süprizlerle dolu bu ülkenin özellikleri ve şaşırtıcı yönleri saymakla bitmez….

Japonya’da evcil hayvan sayısı çocuk sayısından fazladır. Japonya’da gece geç  saatler de dans etmek yasaktır. Japonya’da cep telefonlarının %90’ı su geçirmezdir çünkü Japon gençleri duşta dahi telefon kullanmaktadırlar. Japonya’da hem kahve içebileceğiniz hem de kediler ile vakit geçirebileceğiniz mekanlar mevcuttur. Ve Dünyanın aksine Japonya’da kara kedilerin iyi şans getirdiği düşünülür.

Kendini bildi bileli hekim olmak istedi. Ankara Gazi Anadolu Lisesinden 1992 yılında mezun olduktan sonra Antalya’da Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesinde önce Tıp, sonra da Acil Tıp Uzmanlığı eğitimi aldı ve gerçekte ne olmak istediğini keşfetti. Malatya’da İnönü Üniversitesi Tıp Fakültesi Acil Tıp Anabilim Dalında 8 yıl görev yaptıktan sonra İzmir’de İzmir Üniversitesi Medicalpark İzmir Hastanesi’nde çalışmaya başladı ve halen Medicalpark İzmir Hastanesi Acil Tıp Kliniğinde çalışmaya devam ediyor. Kendisi 15 yaşında bir kız babası, müziksever, okur, yazar, amatör fotoğrafçı, ev biracısı, eğitimperver, gezisever, hayvanseverdir.

Haydi gidelim denecek kadar yakın, cebinizi yormayacak kadar ucuz, vize (hatta yeni kimlik kartınızı aldıysanız pasaport dahi) gerektirmeyen, tarihi dokusu ve mimari özellikleriyle gezi severlere, birbirinden farklı konseptlerde yeme-içme mekanlarıyla gastronomi tutkunlarına hitap eden bir şehire gidelim sizinle. İstanbuldan yaklaşık 2 saatlik direk uçuşla varabileceğiniz kuzeyin popüler destinasyonlarından Lviv (veya sıkça kullanılan diğer söylenişiyle Lvov) Ukraynanın batısında yer alan, şehir merkezi UNESCO Dünya Kültür Mirası listesinde yer alan bir kültür şehri. Lviv’e indikten sonra ise şehir merkezine ulaşım için Uber, taksi (pazarlık şart!), otobüs gibi seçenekleriniz var. Şehirde Lviv Üniversitesi ve Lviv Polytechnic adlarında iki yüksek eğitim kurumu bulunduğunu da belirtmekte fayda var.

İsmini  Rus Kral Galiçyalı Daniel’in en büyük oğlu Leo’dan alan şehrin sembolünün aslan olması da hiç şaşırtıcı değil tabii ki. Ukrayna’nın kültür başkenti olarak kabul edilebilecek “Aslan şehri”, ulaşılması olduğu kadar gezilmesi de kolay, bir baştan bir başa yürüyerek dolaşılabilen ve her adımda güzel mimari dokusuyla tarihte bir gezintiye çıkmışsınız hissi yaşatan sokaklarla dolu. Lviv sokaklarında en sık duyacağınız dil tabii ki Ukraynaca, Rusça’dan ise pek hazzetmediklerini söylemek yerinde olur. İngilizce bilen kişi sayısı çok az değil, özellikle restoran ve alışveriş için uğrayacağınız dükkanlarda işinizi görebiliyorsunuz. Ukrayna’nın para birimi ise Grivna. 1 Türk Lirası 4 Grivna ediyor, bu da Lviv’i nispeten ucuz bir gezi hedefi haline getiriyor.

Lvivi’i gezmek için mevsimsel açıdan en uygun dönemin Nisan-Eylül arası olduğu söylenebilir, 20 derece civarında seyreden hava sıcaklığı özellikle ilkbahar ve yaz başında şehri daha da keyifli kılıyor.

Peki neler yapılmalı, nereler görülmeli bu güzel şehirde?

Raynok Meydanı, şehrin eski ve yapıları koruma altına alınan eski merkezi. Belediye binası bu meydanın ortasında yer alıyor ve 20 Grivna ödeyerek binaya girip kulesinden meydanı kuşbakışı izlemek mümkün. Meydanın etrafını saran ve birbirleriyle kesişerek tarihi binaların arasında dolanan sokakları, gezilecek yerleri de planlayarak izlemek oldukça keyifli.

Yazar: Samet Bayram

Küçücük yaşlarda, ailesinin etkisiyle gezme tutkunu olan, lise yıllarında neredeyse tüm Türkiye’yi gezmiş, 2010 yılında başladığı Celal Bayar Üniversitesi Tıp Fakültesi’ni, yeni yerler görebilmek uğruna yarıda bırakıp seyahate çıkan tam bir gezme bağımlısı. 2019 yılında katıldığı Ümraniye Acil Ailesi’nin en yeni fertlerinden biri olup, uzman olduğu gün; uzunca bir dünya turuna çıkmanın hayallerini kurmaktadır. Ansızın bir dağ başında ve ya göl kenarında hatta Alp Dağlarında çadırı ve kamp sandalyesiyle denk gelebileceğiniz hem maceraperest hem de acilsever. 

Norveç, fiyortları ile, muhteşem doğası ile uzun yıllar boyu beni kendine çekmiştir. 2017 yazında Norveç’in ünlü kayalarına harika bir tur planlamış iken, son anda gidememiş olmam ise içimi burkmuş ve oraya gitmek için beni daha da kamçılamıştı.

Ve Nihayet o gün, yani Eylül 2019 tarihine gelindiğinde hayallerime kavuşmam, Norveç’in ünlü kayaları Reinebringen, Trolltunga ve Preikestolen’e çıkmamın verdiği hissi ne kadar tarif etsem azdır… İşte bu sayıdaki “Dağcılık Rotaları” yazımda bu müthiş rotadan bahsetmeye çalışacağım.

Sonda söyleyeceğimi başta söylemiş olayım… Birçok insanın deniz yoluyla gezdiği fiyortları yukarıdan görmenin tadı paha biçilemez !!!

Gelelim rotanın ilk günlerine… Yola çıkarken aklımda hep bambaşka bir seyahat gerçekleştirip, fiyort tepelerinde kamp kurup, bu çok özel manzaralı yerlerde konaklamak ve uzunca vakit geçirmek vardı. Bir “Kırmızı Alan” nöbetinin sabahında kendimi Oslo’ da pasaport görevlisinin konaklamayı nerede yapacaksınız sorusuyla karşı karşıya buldum. Elimde tuttuğum kamp matını göstererek benim aslında hiç otel rezervasyonum yok çadırda kalacağım dedim ve o anda görevliden gelen Norveç’in muhteşem doğası için çok doğru bir tercih yapmışsınız keyfini çıkarın cevabıyla Kuzey Avrupa medeniyetini sonuna kadar hissettim.

Reine köyü Norveç’in kuzeyinde Lofoten Adaları’nın en güzel noktalarından biri ve seyahatimin ilk durağıydı. Reine köyünün hemen üzerinde yer alan Reinebringen adındaki kayalıksa yıllar önce bir seyahat sayfasında gördüğüm adeta aşık olduğum ve hep ziyaret etmeyi planladığım yerdi ve tabi rotamın ilk noktasıydı.

Lofoten adaları Norveç’in kuzeyinde gerçek balıkçı Viking hayatını sonuna kadar hissedebildiğim çok özel bir yer oldu benim için. Ancak, Lofoten adalarına ulaşmak biraz da zahmetliydi. Şöyle ki, Oslo’dan Bodo şehrine trenle veya uçakla gelip oradan Bodo Moskenes vapuruyla Lofoten adalarındaki küçük köy Moskones’e varılabilir veya Oslo’dan Harstad-Narvik havalimanına uçakla gelinebilir se de; ben balıkçılıkla uğraşan Norveç köylerini yakından görebilmek için uçakla Harstad-Narvik havalimanına gelmeyi tercih ettim. Buradan yaklaşık 280 km uzaklıkta Lofoten takım adalarının son parçasında bulunan Reine köyüne ulaşmak için ise toplu taşıma dahil bir sürü seçenek mevcuttu.

Norveç’e gelmeden önce herkesten tek bir soru duymuştum, kuzey ışıklarını görebilecek misin? Dağlara, güzel manzaralara olan sevgimizden mi bilinmez ama, kuzey ışıklarına karşı en ufak bir ilgim yoktu. Bir akşam üstü Reine köyüne her şeyden habersiz vardığımda çadırımı kurabilecek güzel bir yer aramanın derdindeydim. En sonunda köyü karşıdan gören güzel bir alana çadırımı kurdum. Havanın kararmasının ardından ellerinde kameralarla her yerde insanlar beklemeye başlamıştı. Aklımdansa ‘eylül ayında kuzey ışıklarını görmek mi: imkansız’ düşünceleri geçiyordu. Ardından tepemde ışık huzmeleri belirmeye başladı. Kısa süre içinde bu ışıklar artarak adeta bir ışık şovuna dönüştüler. Etraftan çığlıklar alkışlar yükseliyordu işte o anda anladım kuzey ışıklarının dans şovu başlamıştı. Uzun uzun izledim önce büyülenmiştim adeta sonrasında kamerama sarıldım ve fotoğraflamaya başladım. Fotoğrafladım dediğime bakmayın aslında gece uzun pozlama fotoğraf çekiminde çok çömezdim. Amatör birkaç fotoğraf yakalayabildim sadece. Bir mumun sönmesini andırır şekilde yavaş yavaş söndü gitti kuzey ışıkları ve ben de çadırımda uykuya daldım.

Sabah erken saatlerde uyandığımda, Reine köyü’nün sessizliği beni öyle derinden etkiledi ki,  hissettiğim huzurdan orada, “o an ölesim” geldi. (mecaz tabi ?)