Daha önce Mauritus planları yapıp, o kadar alışveriş ve hayalden sonra uçağın kapısından dönmüş bir talihsiz olarak (nasıl olduğu kısmı tamamen ayrı bir yazı konusu) bu kez rotayı Seyşeller’e çevirdim. Çevirdim diyorum çünkü ben ne kadar su kuşu bir insansam, eşim de bir o kadar uykusever. Tatillerde ben dalışta gördüğüm balıkları heyecanla anlatırken, O tatilde ne kadar dinlendiği üzerinden not verir bir daha gidilip gidilmeyeceğine Ee sonuçta bu gezi yazılarinin yazılabilmesi için benim gezenti olmam yetiyor, bırakalım o da bu sırada dinlensin:) Şaka bir yana benim pek sevgili gezi arkadaşımla çıktık yola. Gecikmiş bir evlilik yıl dönümü hediyesiydi laf aramızda, o yüzden heyecanım iki kat arttı diyebilirim. 

THY’nin Seyşeller’e direkt uçuşları bulunuyor. İstanbul’dan 7 saat 50 dakikada saat farkı yaşamadan Seyşeller’e iniyorsunuz. Seyşeller’e seyahat edecek Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları (tüm pasaport türlerinde) iş ve turizm amaçlı seyahatlerde 90 güne kadar vizeden muaftır ibaresi vardır resmi Dışişleri Bakanlığı sisteminde ancak; gitmeden önce online ülkeye giriş izin formu dolduruyorsunuz. Bu belge sayesinde Seyşeller için seyahat onamı almış oluyorsunuz. Doldurmayı unutmanız halinde ülkeye giriş sırasında ücretli olarak da bu hizmeti alabiliyorsunuz ama hayli tuzlu oluyor. O yüzden aradaki fiyat farkını ödememek için bu işi 5 dk’da gitmeden halletmek önemli. Gidecekler için linki bırakıyorum.

https://seychelles.govtas.com

Gelelim Seyşeller neresidir?

Bu Dünyadaki cennet ada ülkesi. Un gibi incecik beyaz kuma sahip sahilleri, her yerde palmiye ağaçları, alabildiğince yeşillik ve mercan resifleriyle oluşmuş bir deniz… Hint Okyanusu’nun popüler noktası Seyşeller’e Hoşgeldiniz…  Aslında Seyşeller ya da resmî adıyla Seyşeller Cumhuriyeti, Afrika kıtasına bağlı bir ada ülkesidir. Seyşeller, Hint Okyanusu’ndaki 115’ten fazla ada üzerinde kurulu bir ülke olup, Afrika ana kıtasının doğusunda, Madagaskar’ın ise kuzeydoğusunda yer almaktadır. Ülkenin başkenti Victoria’dır. Dönem dönem yağmur yağışları etkili olsa da Seyşeller’e yılın her dönemi gelebilirsiniz. Ortalama hava sıcaklığı 25-32 derece arasında değişiyor. Nem kış döneminde biraz daha yüksek. Bunun yanında yazlar daha kuru geçiyor. Mercan resifleriyle süslü deniz muhteşem, çoğu insan dalış için geliyor buraya, ama benim gibi dalış eğitiminiz yok ama sualtı yaşamına da aşıksanız takın gözlüğünüzü tutun nefesinizi, yüzeye yakın güzellikleri de hayran olmak için yeter. 

Burada ufak bir hatırlatma yapmakta fayda var. Ben kendi çapımdaki yüzeyel dalışlarımın 2. gününde maalesef ki deniz ayakkabısı giymemiş bulundum ve sörf için de çok uygun olan denizde kocaman bir dalganın bana bir tokat atmasıyla kendimi suyun dibinde buldum. Hızlanabilmek için zemine sağlam bir basmamla o da ne! Canımdan adeta can çıktı,bir acı bir acı ki sormayın… Resmen sarı ön poliklinik teyzelerinin ‘ölüyorum çocuğuuuuum’ çığlıkları gibi bir inleme… Kendimi yüzeye zor attım. Topuğumda 10-15 cm lik dikenler vardı! Meğer burada kaya diplerinde pek çok deniz kestanesi konuşlanırmış ve ben yanlışlıkla bir veya birkaçının üstüne basmışım. Sonrası tam bir dramdı. Tatil burnumdan geldi demeyelim ama acı dolu birkaç saatin ardından katlanabilir bir ağrıya bıraktı yerini. Bu bahaneyle öğrendik ki zeytinyağı, sirke ve limon ile dikenler kendini dışarı bırakıyormuş. Bir yeşil alan hastası edasıyla adanın hastanesinin acil servisine gittik, ama triyajdaki hemşire bize gülerek bunun acil bir durum olmadığını söyledi ve sağlık sistemimizi ve alışmışlıklarımızı kötü bir şekilde yüzümüze vurdu. Halbuki o hiç bir şeyin farkında değildi

Oysa ki tatil rüya gibi başlamıştı. Havalimanına indiğimizde ülkedeki nemden şıp şıp terlemeye başlamıştık bile ki o sırada hafiften yağmur yağmaya başladı.. Seyşellerin başkenti ve en büyük adası olan Victoria’dayız, zaten havalimanı da burada bulunuyor. Adanın doğu ve batı kıyısındaki oteller aslında ne tür bir tatil istediğinize göre değişiyor. Doğu kıyıları daha ziyade sörf için uygunken batı kıyısındaki deniz daha durgun ve su altı keşfi için mükemmel mercan resifleriyle dolu. Yüzeyden dahi yüzen rengarenk balıkları görmeniz mümkün. 

Okuduğum ve öğrendiğim kadarıyla adadaki otel çalışanlarının neredeyse hepsi yerli. Dışarıdan göçle işçi almıyorlarmış ve hepsi kültürlerinden olsa gerek çok misafirperverdi. Otelin kapısında soğuk içeceklerimizle karşılandık. Otelde bir sonsuzluk havuzu mevcuttu ama bembeyaz sahiliyle Seyşeller o kadar güzel ki, tuzlu su dururken havuza dönüp bakan yoktu. 

Otelimiz havalimanına çok uzak değildi biz araba kiralamayı tercih ettik. Araç kiralama ücretleri makul denilebilecek seviyede. Adadaki meşhur birkaç plajı da görmek, adanın en tepesine çıkıp bir kez de kuşbakışı seyretmek,bir de meşhur kamplumbağa botanik parkına gitmek için araba kiralamak mantıklı bir seçenek olacaktır. 

Ana ada Mahe’de kalıyorsanız, otelin uzaklığına göre süre 30 dakika ile 1 saat arasında değişiyor. Yollar virajlı. Diğer adalara pervaneli Twin Otter tipi uçaklarla veya sürat botları ile ulaşabilirsiniz. Genellikle sürat botları ve 10 dakikalık uçuşun fiyatları neredeyse aynı. Okyanus dalgalı olduğunda uçağı tercih etmenizi öneriyorlar.

Biz bu botanik parka son günümüzde gittik ve akıl yemelik anlar yaşadık. Yaklaşık 300 kg lık dev kaplumbağalara yakından bakabilmek, dokunanabilmek, onları beslemek hayatta bir kez yaşanabilecek bir tecrübe gibi geldi bana. 120 cm’e kadar büyüyebilen ve 150 yıldan fazla yaşayabilen kaplumbağalar yemyeşil doğaya fazlasıyla uyum sağlamış durumda. Bir de Aldabra Atoll adası varmış ki kaplumbağaların doğal yaşam ortamı olarak anlatılıyor ama ben sudan çıkmayı bilmediğim için o kısmı atlamış bulunuyoruz. Tabii Sir Selwyn Clarke Market’e uğrayıp bol bol meyve sebze standı gezmeyi ihmal etmedik. Bizde bulunmayan pekçok tropikal balık çeşidine de burada rastlamak mümkün. 

Botanik Park’a gittiğimiz gün şehir merkezini de gezmiş olduk. Ülkenin yaklaşık %90’ını hristiyan nüfus, geriye kalan kısmını ise müslümanlar, hindular ve diğerleri oluşturuyor. Başkent Victoria’da 1982 yılında inşa edilen Şeyh Muhammed bin Khalifa Camii, küçük bir topluluk olan Müslümanlara hizmet vermektedir. Mont Flueri eteklerinde konumlanan sevimli cami yakın geçmişte restore edilmiş. Revolution Caddesi üzerindeki St. Paul Katedrali, Anglikan Kilisesi olup, orijinali 1859 yılına dayanmaktadır. Birkaç kez tadilat gördükten sonra 2001 yılında yeniden yapılmış. Yine 1892 yılında yapılıp, 1990’da yenilenmiş olan Meryem Ana Katedrali, bir Katolik Kilisesi olup aynı zamanda Piskoposluğun da ana kilisesidir. 

Otel Seyşeller’de çok önemli, çünkü tatilinizin büyük bir kısmını otelde geçiriyorsunuz. Nerden baksanız en az 3 günü otelde geçireceğinizi, bir günü adanın etrafındaki meşhur plajlara ayıracağınızı ve bir gün de botanik park, ada etrafında bir tur, şehir merkezinde gezinti şeklinde planlayacak olursanız, tatil için minimum 5 gün ayırmanız şart. Ama daha uzun kalma fırsatınız varsa merkez ada Mahe, Victoria dışında botlarla ya da pırpır uçaklarla ulaşılabilen çevre adalara da gidebilir. Köylerdeki yerlilerle sohbet edebilir, bu güzel tropikal memleketteki sevecen, misafirperver Afrika insanlarının kültürüne şahitlik edebilirsiniz. 

Seyşeller ile ilgili daha çok şey yazmak istiyorum, unutulmaz bir balayı tatiliydi benim için evliliğimizin 6. Yılını doldurmamız anısına:) Ama dediğim gibi arkadaş grupları, geniş aile kısaca denizsever, gezenti herkes ile gitmek için ideal bir ada. Belki başka balayı alternatiflerine göre bir tık tuzlu kabul edilebilir. 

Ama biliyorsunuz ki pahalı uçak bileti değil, erken alınmamış uçak bileti vardır. Biz acilciyiz, hep bir pratik yolunu buluruz değil mi? Gidenler benden adaya selam söylesin,tadı damağımda kaldı bembeyaz sahillerin… 

Bu yazı Acil Tıp Bülteni’nin Temmuz 2023 tarihli 14. sayısında yayımlanmıştır.

11 ili kapsayan ve çok sayıda yurttaşın etkilendiği Kahramanmaraş merkezli Şubat depremlerinin ardından tüm deprem bölgesinde birinci basamak sağlık kurumları belirgin bir biçimde hasar görmüş ve bu kurumların çalışanları da ağır kayıplar vermiştir. Deprem sonrası dönemde birinci basamak sağlık hizmetleri sağlıklı bir yaşamın yeniden kurulmasında her zamankinden daha fazla yaşamsal önem taşımaktadır. Özellikle tabip odası yıkılmış olan Adıyaman, Hatay, Kahramanmaraş ve Malatya illeri başta olmak üzere deprem bölgesinde Türk Tabipler Birliğinin değerlendirme, koruyucu sağlık hizmetleri ve kadın sağlığı birimleri koordinasyon çalışmaları depremin ilk gününden itibaren devam etmektedir. Bu çalışmalara katkı sunmak için Antalya Kadın Hekimlik ve Kadın Sağlığı Komisyonu gönüllüsü olarak 29 Nisan- 3 Mayıs tarihlerinde Hatay Kadın Sağlık Birimi’ne gittim.

29 NİSAN

Gün erkenden başladı. Adana otogardan iki hekim Hatay TTB koordinasyon merkezine gitmek için otobüsle yola koyulduk. Yol arkadaşımın daha önceki gelişlerine dair anıları eşliğinde Akdeniz Bölgesinin doğusuna ait yeşil doğayı seyre daldım. Yol boyu geçtiğimiz Erzin, Dörtyol, Payas, İskenderun, Kırıkhan yerleşkelerinde depremin yarattığı yıkıntıların hala olduğu gibi durduğuna şahitlik ederken depremin ilk günlerindeki gibi tekrardan gerginlik, öfke, üzüntü duyguları arasında gel-gitler yaşayarak Hatay’a ulaştım. 

Öğleden sonra ulaştığımız otogardan TTB ve SES deprem koordinasyon merkezine gidene kadar Hatay’ın geçmemize izin veren sokaklarından geçerken geriye kalan yıkıntılardan depremde ne çok yara aldığını bir kez de kendi gözlerimle görmüş oldum. Daha önce gelmeliydim pişmanlığı ve şehrin yıkıntılarındaki duygusal yoğunlukla bir o yana bir bu yana sürüklendim. Duygular gördüklerimin hızına yetişemez oldu.

Koordinasyon merkezinde olan arkadaşlarla tanışıp bizim kalmamız için TTB, SES, Hatay tabip odası ve uzmanlık derneklerinin sağladığı yerleşkede koşulları öğrenip diğer gönüllü sağlıkçı kadın arkadaşlarla kalacağım konteynera yerleştim. Hemen işe koyularak yanımda getirdiğim Antalya Kadın Hekimlik ve Kadın Sağlığı Komisyonunun finansmanını sağladığı Kadın Çamaşırları dolu valizi boşaltmak için Kadın Sağlık Birimine geçtim. Koordinasyon merkezinde ekip değişim günü olduğu Hatay’da kalan halk tarafından bilindiği için çok fazla başvuru olmadı.

Günlük değerlendirme toplantısı öncesi 2 saatlik bir boşluğumuz olduğunu öğrenince depremden önce Hatay’ı gezmiş olan hekim arkadaş rehberliğinde ufak bir şehir turuna çıktım. Şehrin toz duman olmuş yıkıntıları içinde eski hallerine dair hayalimde görüntüler oluştururken, bir kadın ve yanında iki kız çocuğunu ve nerden bulduklarını bilmediğim bir yatağı taşıdıklarını fark ettim. Hayatın yeniden inşasında kadına dair dayanışma ve emeğin sembolü gibi çıktılar karşıma. Aramızdaki mesafenin fazlalığı yüzünden uzaktan gördüğüm bu an zihnimde daha önce dinlediğim deprem hikayeleri ile eşleşti. Deprem öncesi her şeye sahipken bir an sonrası hiçbir şeyin olmadığı, sadece hayatta kalma mücadelesinin başladığı hikayeler…

Birden yanımdan geçen moloz taşıyan araçların tozu dumana katışları ile dikkatim çalışanlarının hem kendi hem de ortamda bulunan insanların sağlığını tehlikeye atan ciddiyetsiz çalışma şekillerine kaydı. Yıkıntılardaki asbest gerçeğini hiçe sayarcasına maskesiz çalışmaları ve bir de bu ortamda birbirlerine iş makinaları ile yapabildikleri akrobatik hareketleri gösterişlerine hayretler içinde bakakaldım.

Akşam yapılan gün değerlendirme toplantısına yetişmek için hızla Hatay sokaklarında ilerlemeye başladım. Toplantıda koordinasyon birimindeki işleyişe dair bilgiler verildikten sonra gün değerlendirmesi ve sonraki günün planlaması ile görev dağılımları yapıldı. Toplantı sonrası gecenin soğuğuna dayanmamızı sağlayan sobanın başında içimizi ısıtan çay eşliğinde sohbet ederek arkadaşlarla biraz daha vakit geçirip bu uzun günü tamamladım.

30 NİSAN

Hatay kadın sağlık birimine gün içinde 13 başvuru aldık. Bu başvurular:

Geceleri tuvalete gidememekten kaynaklı vajinit, mantar, idrar yolları enfeksiyonları, hijyen koşullarının asgari seviyede sağlanamamasından kaynaklı bit, pire vb. bulaşıcı hastalıklar, üreme sağlığı, aile planlaması, korunma yöntemleri, şiddete/istismara dair konuşmalar

Bu başvurular esnasında tedavi için ilaç desteği ve kadın kişisel ihtiyaçları giderilmesi için gelinse bile her görüşme kendi içinde ayrı bir psikososyal destek görüşmesine dönüştü. Kadınların dertleşebildiği bir alan yaratılmış ve devam ettirme hatta yaygınlaştırma isteği uyandırdı. Birime başvuranlar, deprem sonrası yardımların, şehrin dağınık yerleşimli çadırkent ve konteyner alanlarına yavaş yavaş kesilmeye başladığını, en temelde içme suyuna bile hala ulaşmakta zorlandıklarını dile getirdikleri noktada devlet desteğine ulaşamamanın yaşadıkları hayal kırıklığını paylaştılar. Birkaç başvuru esnasında, yerleşim yerine yakın olan yukarı Çekmece mahallesi mevkiindeki çadırlarında, su tedariğinin zor olduğunu, tuvalet ve banyo imkanı olmadığı için hasarlı evleri kullanmaya devam ettiklerini, hasarlı binalar yetmezmiş gibi mezarlığın da aynı bölgeye yapıldığı için sürekli kayıplarını hatırladıklarını ve zorlandıklarını dile getirdiler. Bu kadar olumsuzluğun arasında son günlerde geceleri silah seslerinden dolayı tedirgin olduklarını ve korktuklarını söylediler.

Saat 17:00‘de birimi kapatıp bir gün önceden belirlenmiş olan Samandağ Kadın sağlık biriminde gerçekleştireceğimiz çadır kentte yaşayan kadınlarla sağlık buluşması etkinliği için beş kadın sağlıkçı yola koyulduk.

Samandağ kadın sağlık buluşması; TTB merkez konsey üyesi Dr. Adalet Çıbık buluşmanın açılışını yaparak neden burada olduğumuzu, kim olduğumuzu ve amacımızın ne olduğunu aktardı. 20-25 kadınla yaptığımız buluşmada hijyen, cinsel sağlık, üreme sağlığı üzerine bilgilendirmeler yapıldı. Kadınların çadır kent koşullarında yaşanılan sıkıntıları ve aksaklıkları dile getirdikleri sohbet 2 saate yakın sürdü. Her hafta talep ettikleri konularda toplantı yapılabileceği önerisinde bulunduk. Kadınlar olumlu geri dönüşte bulundular.

Akşam yapılan değerlendirme toplantısında psikiyatristlere danışıldı. Medikal ihtiyaç dışında kadın dayanışmasının daha doğru çalıştığı konusunda ortak bir görüşte uzlaşıldı.

1 MAYIS

Kadın Sağlık Birimi; Öğlene kadar 30 başvuru alındı. İkinci ve üçüncü başvuralar çoğunluktaydı. Kadın sağlık birimi hem fiziksel sağlıkları için destek aldıkları hem de sorunlarını dile getirdikleri psikososyal destek için düzenli olarak gelmeye başladıkları bir birim oldu. Başvurular sırasında kadınlar, yardımların AFAD dışında kurulan çadır alanlarına ulaştırılmadığını dile getirdiler. Yukarı Çekmece mahallesinden gelen kadınlar silah seslerinden tedirgin olduklarını ifade etmişlerdi. Konu hakkında görüşmeler yapıldı.

Çalışan sağlık emekçilerini ziyaretlerle başladık. Samandağ devlet hastanesi, orda kurulan TDB mobil diş sağlığı birimi, Samandağ Sahra Hastanesi sağlık emekçileri ile sorunları konuşuldu. Deniz kenarındaki Sahra Hastanesinde çalışan Sağlık emekçilerinin günlük tek çeşit olarak fasulye nohut yiyor olması yakınılan bir durumdu.

Ziyaret sonrası tüm ekip olarak Samandağ 1 Mayıs yürüyüşüne katıldık. Şehrin yıkık ve hasarlı binaları arasında yapılan yürüyüş ve depremde kaybedilenlerin anılması duygu dolu anlar yaşanmasına sebep oldu. Bu atmosferde buruk geçen 1 Mayıs kutlamasının ardından saat 15:00 gibi çocuklarla buluştuk. Moloz döküm alanının çok yakınında olan çadır/konteyner kentlere ve temiz havada yaşama hakkına dikkat çekmek için çocuklarla sahil kenarında uçurtmalar uçurduk. Bir an hepimiz yeniden çocuk olduk.

Saat 17:30 da Hatay Uğur Mumcu bulvarından kortej oluşturularak Sevgi parkına kadar 1 Mayıs yürüyüşü yapıldı. 

2 MAYIS

Kadın Sağlık Birimi; 25 başvuru alındı. Başvurular arasında dikkati çeken şiddet vakası için gerekli destek sağlandı. Birimin malzeme eksikleri tespit edildi. Saha çalışmasına ağırlık verildi.

SAHA, Kırıkhan Dom Bölgesi; İlk bölge 120 çadırdan oluşan, 670 kişinin yaşadığı dağınık bir düzenle kurulmuş Roman asıllı vatandaşların yaşadığı bir çadır kent. Bölgeye içme suyunu Jandarma sağlıyor. Çadırların elektrik sorunu devam ediyor. Suyun kontrolsüz ve alt yapısız kullanımından dolayı bölgesel su birikintisi ve çamur oluşumu sorunu var. Bu çadır kentte tuvalet ve duş yok. Uyuz, bit, idrar yolu enfeksiyonu vakaları çok fazla. 2 gündür kanamalı olduğu söylenen miadı dolmuş 17 yaşında resmi nikahı olmayan bir gebe özel hastaneye gitmiş ve bebeğin ters geldiği söylenerek ücreti ödendiği taktirde sezaryen doğum yaptırılacağı bildirilmiş. Bizden yardım isteyen yakınları aracılığıyla gebeye ulaşıldı ve koordinasyon merkezinden yardım alınarak gebe Dörtyol devlet hastanesine gönderildi.

İkinci bölgede 25 çadır mevcut. Su şebekeden kullanılıyor ama yetersiz. Akdeniz anemisi çok yaygın. Büyük çocuklarda idrar kaçırma sorunu çok fazla. Psikolojik desteğe ihtiyaçları var. Her iki bölgenin gebeleri ve çocukları çalışan ASM’ler tarafından takipli. Çadır kent sakinleri tuvalet için hasarlı evleri kullanıyorlar. Cinsellik için ağır hasarlı binalara sürüklenen kadın sayısı fazla. Bölge artçılarla sallanmaya devam ederken bu hasarlı binalara girip çıkmaya devam ediyorlar. Su depoları ve Çamaşır makinaları başka bir köyün muhtarı tarafından el konulmuş. Dışlanmışlıklarını zihinsel ve fiziksel olarak sonuna kadar kanıksamışlar. Dediklerine göre deprem onların hayatında çok fazla bir şeyi değiştirmemiş.

Gün sonu değerlendirme toplantısında Dom bölgesi için sivil toplum kuruluşları, kadın ve çevre platformları ile ortaklaşma Roman örgütleri ile görüşme önerildi. Çadırlar çok düzensiz. Bu nedenle iç örgütlenmeleri olmadan iletişim kurmanın zor olduğu ihtiyaçların karşılanmasının yetersiz kalacağı üzerine ortak bir karara varıldı.

2 Mayıs İşçi Filmleri Festivali açılış töreninde Hatay atmosferinde yaşanan duygu sağanağı bende bir eksiği tamamladığımı gösterdi. Uzaktan deprem bölgesine dair haberlerle duygular zorluyorken, Hatay a geldiğimden beri tüm duygular doğallığındaydı. Ağlamakta gülmek de güzelleşti. Doğalı buydu. Her şey anda ve olması gerektiği gibi yaşanıyordu.

3 MAYIS

3 Mayıs Hatay’daki son günümdü. Burada tanıştığım sağlık emekçisi arkadaşlarla nasıl geçtiğini anlamadığım beş gün geçirdim. Dayanışma ruhunun verdiği bu sıcak atmosferde yeni dostluklar kurdum. Buraya gelirken elimden geldiğince çalışarak yardım edeceğim düşüncesi ağır basıyordu. Şimdi Antalya’ya dönerken buranın bana da iyi geldiği fark ediyorum. Dayanışma iyileştirir gerçeğini bir kez daha yaşadım.

29 Nisan – 3 Mayıs tarihleri arasındaki gözlemlerimden:

Yıkımın anormal boyutları göz önüne alındığında şehrin toparlanması uzun yıllar alacaktır. TTB’nin başından beri düzenli olarak yaptığı bilimsel uyarılara rağmen depremin üzerinden geçen 3 ayın sonunda Hatay’da yaşam koşullarında iyileşme değil gerileme göze çarpıyor. İnsanların temel yaşam ile ilgili sıkıntıları (barınma, su, hijyen…) yoğun bir şekilde devam ediyor. Çadırların ve konteynerların uygun olmayan düzenlemelerle yeni sağlık sorunlarına ve salgınlara sebep olacağı apaçık ortada. Kent merkezinde kurulan sahra hastanelerinde kimi poliklinikler çalışmakta fakat çok yetersiz durumda. Kent genelinde cerrahi müdahale, doğum izlemi, psikiyatri takipleri ve hasta yatışı yapacak bir merkez bulunmamakta. Çok sayıda aile sağlığı merkezi yıkıldığı ya da hekim dâhil sağlık çalışanları vefat ettiği için kapalı durumda. Aşılama çalışmaları, gebe takipleri gönüllü sağlık kuruluşları çadır/konteyner kentlerde açılan revirlerde (devam ediyor. Bölgede görevlendirilen hekimlerin/sağlık emekçilerinin 3 ayın sonunda barınma ve çalışma koşullarının hala sağlanamadığı dikkat çekiyor.

Kadın sağlık birimleri: Bilimsel ve kollektif bir planlama ile kadın sağlık birimlerinin devamlılığının sağlanması gerekiyor. Özgün bir ortam, kadınların dertleşebildiği bir alan yaratılmış ve devam etmekte. Bu özgünlüğü bozmadan psikososyal destek yönünü toplantı ve atölye çalışmaları ile desteklemek iyi gelecektir.

Bu afetin yası kolay biter mi bilinmez ama yavaş yavaş üstümüzden ölü toprağını atma vakti geldi. Evet olanlar unutulmayacak. Ama eskisi kadar da canımızı yakmayacak. Eksiklerimizi ve hatalarımızı göz önüne alarak yeni güzel bağlar kuracağız. Kötü ve çirkin olanın üzerine dayanışma ve sevgiyle güzel anılar biriktireceğiz. Sürecin ağır ve zorlu koşulları devam ediyor olsa da depremde yitirdiklerimizin anısına saygıyla, insanlık değerlerimize sahip çıkıp umudun gücünü katlayarak çoğaltacağız.

Dayanışma yaşatır.

Bu yazı Acil Tıp Bülteni’nin Temmuz 2023 tarihli 14. sayısında yayımlanmıştır.

O bölgedeki vatandaşlarımıza temas edebilmek, onlara destek olabilme hissinin vermiş olduğu güç ve enerji tarifsizdi. Sürekli tekrarlayan artçılara rağmen, tüm olan kısıtlı imkanlar ve sorunlara rağmen herkes el ele vermiş ve tüm iyi niyetiyle çalışmaktaydı. Geçirdiğim 12 gün boyunca insanların mücadelesini gördüm. Bütün var olan olumsuz koşullara rağmen, olumsuz hava koşulları, gıda ve içme suyu ihtiyacı, hijyen malzemeleri ve tuvalet ihtiyacı gibi zorluklara rağmen Hatay’da hem bir doktor hem bir Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olarak üstüme düşen vazifeyi yerine getirmek için canı gönülden çalıştım. 

Hatay’ın benim için bir başka  önemi daha vardı. Tıp fakültesinde beraber eğitim aldığımız, beraber ders çalıştığımız arkadaşımız Dr. Sena Güzelmansur’u depremin 63. saatinde kaybetmiştik. Duygu dolu bir dönem yaşadım. 

Hatay Eğitim Araştırma Hastanesi’ne (sahra hastanesi) günlük 1000-1500 hasta kabulü yapılıyordu. En çok karşılaştığımız vakalar tedavi al(a)mamış travmalardı. Miyokard infarktüsü, üst solunum yolu enfeksiyonu, pnömoni vakalarının yanı sıra olumsuz yaşam koşullarından dolayı DM hastalarında oluşan hiperglisemik durumlar da sık karşılaştığımız durumların başındaydı. 

Hatay bölgesinden sevk edebileceğimiz 3 hastane Dörtyol, Mersin, Adana Hastaneleriydi.  İleri tetkik belki de cerrahi müdahale gerektiren vakaların karayolu ve ya havayolu ile bu üç merkeze sevki gerçekleşiyordu. Herkes olayın bilincindeydi ve yaraları hep beraber sarmamız gerektiğini biliyordu ve bu bilince  yakışacak bir özveriyle çalışmaya gayret ediyordu.

Evet olumsuzluklar, zorluklar yaşadık. Su bulmakta zorlandık, belki yerde yatmak zorunda kaldık. Yakınlarını, sevdiklerini kaybetmiş olan insanlar için elimizden geleni yapabilmiş olmak en büyük azim kaynağımızdı. Zorlukları yenmek için birbirimize sarıldık.

Bu yazı Acil Tıp Bülteni’nin Temmuz 2023 tarihli 14. sayısında yayımlanmıştır.

“Hatay merkez karanlık, ıssız ve terk edilmiş görünüyordu”

Ulusal medikal kurtarma ekibinden (UMKE) görev emrimi aldığımda çalıştığım hastanede nöbetçiydim. Ertesi gün nöbet çıkışı  toplama yerinde  gönüllü arkadaşlarımla buluştuk. Afet bölgesi için gerekli malzemelerimizi ulaşım araçlarımıza hızlı bir şekilde yerleştirerek yola çıktık. Yaklaşık 10 saat süren heyecanlı ve tedirgin karayolu seyahatinden sonra deprem bölgesine ulaştık. Hemen  sorumluluklarımızla ilgili talimatlarımızı alarak görev bölgelerimize doğru hareket ettik. Benim görev yerim Hatay merkezde idi. Hataya intikalimiz gece Saat 21:00 sularındaydı. Evet hava karanlıktı ve biz hiçbir şeyin farkında değildik. Bizi görev yerlerimize götürecek olan araçlara binip Hatay merkeze doğru hareket edip yerleşim bölgelerine vardığımızda (ki buraya çok yerleşim bölgesi diyemezdik ) hepimiz büyük bir şok yaşadık. İlk şoku atlattıktan sonra hali hazırda orada görev yapmakta olan UMKE’den görevimizi devraldık. 15 gün sürecek olan görevimiz esnasında nelerle karşılaşacağımızı bilmemenin tedirginliği ve korkusu içerisindeydik. Düşünsenize gece saat 9:00 hava karanlık ve soğuk daha önce hiç görmediğiniz bir yerde ve enkazların arasında bir görev alıyorsunuz. Yanınızda daha önce tanımadığınız ama her birinin bu bölgeye sorgusuz ve büyük bir istekle geldiğini bildiğiniz sağlık çalışanı arkadaşlarınızla berabersiniz. Duyduğunuz tek güven yanınızdaki arkadaşlarınız. Güneş doğup hava aydınlanmaya başlıktan sonra Hatay merkezde neler olduğunu fark ettik. Gördüğümüz tek şey enkazlar ve yardıma muhtaç vatandaşlarımızdı. Benim ekibim deprem bölgesine intikal ettiğinde arama kurtarma çalışmaları sona ermişti. 

“ilk günlerde SU ve TUVALET en büyük problemdi ”

Çadırkent diye adlandırılan bölgelerde gerek sağlık alanında gerekse sosyal alanda yardıma ihtiyacı olan depremzedelere; devletimizin bize vermiş olduğu imkanlar doğrultusunda hizmet etmeye başladık. Benim ilk gün gördüğüm en büyük problem su sıkıntısı ve tuvalet ihtiyacı idi. Pekçok gönüllü kurum depremzedelerin beslenme ihtiyacını karşılamakdaydı. Ama en önemli sorun su ve hijyen problemlerinin çözülememesiydi. Görev yaptığım tıbbi uç noktada yaklaşık 500 /600 çadır mevcuttu Buda ortalama 2000 depremzedeye karşılık gelmekte idi. Alanda iki ya da üç adet tuvalet bulunmakta su ihtiyacı da Pet şişelerle karşılanmaktaydı. Mevcut su ve barınma problemleri aslında kontrolsüz bir şekilde oluşturulan çadır kentlerdan kaynaklanıyordu. İlerleyen günlerde bu çadır alanlarının daha kontrollü daha güvenli yerlere taşınma işlemleri de başladı. Zaten olması gereken de buydu. 

“Güvenlik önemli bir sorun olmaya başlamıştı”

Depremzedelerin bir an evvel enkaz bölgesinden daha güvenli yerlere taşınması sağlık, gıda ve hijyen ihtiyaçlarının daha güvenli bir şekilde karşılanması gerekiyordu. Bizler görevlerimize deprem bölgelerinde devam ederken Hatay Eğitim Araştırma Hastanesi’nin güvenli alanlarına kurulmuş ağır iklim sahra çadırları olarak adlandırılan çadır hastanede diğer gönüllü sağlık çalışanları hizmetlerini devam ediyordu. Bu bölgede bizlerin de barınma ve lojistik ihtiyaçları karşılanıyordu. Bu ana kampta 4 binin üzerinde gönüllü aktif olarak görev yapmaktaydı. Genel anlamda bu alanda da sıkıntılar mevcuttu. 

“Depremzedelerin hastaneye ulaşımları çok zordu”

Acil vakalarda biz deprem alanındaki acil müdahale ekipleri ve 112 ekipleri hastaların hastaneye nakilini sağlıyorduk ama ayaktan müracaatlar için hastaneye ulaşım çok zordu. Halen devam eden artçı depremler sonucunda hastaneye en kolay ulaşım yolundaki köprünün yıkılması durumu daha da güçleştirmişti. Neyse ki bir miktar daha uzak olan bir köy yolu aktif hale getirildi ve sıkıntı  geçici olarak giderildi. Anlaşılan oydu ki deprem bölgesinde ulaşım hayati öneme sahipti. Sahra hastanesinde görev yapan  ve yine bu bölgede barınan sağlık gönüllülerinin ihtiyaçlarının karşılanması ve organize edilmesi de hayli güç bir işti elbette ki. Bu görev de bağlı bulunduğum UMKE ekiplerinin işiydi. Bu ekipler hem sahada aktif sağlık hizmeti vermekte hem de tüm gönüllü ekiplerinin lojistik ihtiyaçlarını karşılamakta idi. 

“STK’lar daha etkin kullanılabilirdi”

Ana kamptaki sağlık gönüllülerinin beslenme ihtiyaçları çevre illerden gelen sivil toplum örgütleri ve dernekler tarafından karşılanmaktaydı. Kişisel görüşüm bu sivil toplum kuruluşlarının deprem bölgesindeki  depremzedelere  hizmet etmesi gerektiği yönündeydi. Bizim bu tip beslenme ihtiyaçlarımızın kamu kuruluşları tarafından giderilmesi daha uygun olurdu. Yaklaşık 15 gün süren görevim boyunca  birtakım aksaklıklar gözüme  çarpsa da deprem bölgesindeki tüm kamu kurum ve kuruluşlarındaki gönüllüler canla başla çalışarak bu eksiklikleri giderme çabalarını da gözardı edemem. Bizler depremzedelere sağlık yönünden hizmet ettiğimiz gibi; UMKE’nin görevi gereği sahadaki pek çok sağlık biriminin lojistik ihtiyaçlarını karşılamaya çalıştık. 

“Bölgeyi artık Halk sağlığı ve Sosyal hizmet ekiplerine devretme vakti”

Zaman geçtikçe bölgede acil sağlık hizmetlerinin yerine halk sağlığı ve sosyal hizmetler ekiplerinin görev alması gerekliliği aşikardı ve bu değişimler gerçekleştikçe UMKE ekiplerine duyulan ihtiyaçta azalmakta idi. Bizler de planlı bir şekilde görevlerimizi bakanlık halk sağlığı ekiplerine devrederek asıl görev yerlerimize dönmeye başladık. 

Tabi ki bölgeye halen gerek gönüllülük esasıyla gerekse görevlendirmeler ile giden arkadaşlarımız olacaktır. Oradaki şartlar her geçen gün düzelse de, hiçbirimiz evlerimizde bulduğumuz konforu orada bulamayacağız. Bölgeye gidecek arkadaşlarıma tavsiyem bulundukları süre içerisinde kendi konforlarından çok hizmet edeceği insanların konforunu düşünmeleri ve bu psikolojiyle bölgeye gitmeleridir.

(Yazımın sonunda Ankara ulusal medikal kurtarma ekip sorumlusu Doktor Ahmet Umut Karadeniz Beyi anmadan geçemeyeceğim; kendisi Ankara’da olup deprem bölgesine hiç gidemedi ama deprem bölgesinde canla başla çalışan sağlık gönüllülerinden daha çok yorulup daha çok hizmet etmiş bir doktor arkadaşımızdır. Kendisi depremin yaklaşık 40. gününde geçirmiş olduğu kalp krizi sonucu büyük bir üzüntüyle kaybettiğimiz doktor arkadaşımızdır. Saygıyla ve minnetle anıyorum…)

Bu yazı Acil Tıp Bülteni’nin Temmuz 2023 tarihli 14. sayısında yayımlanmıştır.

Fakat bir daha uyanamadılar…

Kimileri de uyuyanların sağlığı veya güvenliği için uyumamayı tercih etmişti. Sabah olunca sevdiklerine kavuşup, görevini ifa etmenin mutluluğu ile huzur içinde uyumayı hayal ederek. 

Fakat bir daha uyuyamadılar… 

6 Şubat sabahı kimileri uyanamamış, uyananlar ise sevdiği kalplerin telaşına düşmüştü. Gece Uyanık yakalananların gözleri ise canlı şahidi olmuştu tüm olan bitenlere. Saniyeler saatlere dönüşmüştü o gözler için. Uzakta olan bizlerin ise bedenimiz yatağımızda, fakat kalplerimiz asrın felaketinde uyanmıştık. Gelen her yeni haber ile neler olduğunu, felaketin boyutunun ne kadar vahim olduğunu tahayyül etmeye çalışıyorduk. Nutkumuz tutulmuş, konuşmak bile istemiyorduk. Bizzat yaşamış, sevdiklerini kaybetmiş olanların içinde bulunduğu halet-i ruhiyelerini hayal etmeye çalışıyorduk. Ama nafile.

Tüm ülke tek vücut olmuş deprem bölgesine akmaya başlamıştı. ilk iş olarak gönüllü yazılmış olarak bulduk kendimizi. Felakete nöbette uyanık olarak şahit olmuş meslektaşlarımızın, güneşi nasıl karşıladıklarını, bir yandan kan ter içinde yaralılara yardım ederken diğer yandan da ayrı kaldığı çocukları, eşi, anne/babası veya diğer sevdiklerine ulaşmaya çalışırken içine düştükleri durumu hayal etmeye çalışıyor, bir an önce yanlarında olmak için can atıyorduk.

Felaketin ilk günlerinde gidememiş olsam da ilk fırsatta gidebilmek, yaraları sarabilmek, bir cana umut olabilmek için valizim hazır, beklemeye başlamıştım. Her ne kadar hazır bekliyor olsam da görevlendirildiğimi öğrendiğim an içimi anlam veremediğim garip bir duygu kaplamıştı. Anlam veremiyordum. Çünkü mutluluk, heyecan, belki de beni neyin beklediğini tahayyül edememenin verdiği korkunun iç içe girdiği garip bir duyguydu bu.

Hatay’a ulaştığımızda, her ne kadar sıcak saatler geçmiş, halk ve şehir depremin acılarını sindirmeye başlamış olsa da; enkaz kaldırma çalışmaları nedeniyle şehir toz duman ile kaplanmıştı. İnsanlar hayatta kalma çabası içine düşmüştü. İnsanların gözlerinde ilk gördüğüm hüzün ve sevdiklerini/hayallerini kaybetmenin verdiği acı olmuştu. Fakat herşeye rağmen konuşmak için harekete geçen dudaklarından dökülen ilk cümleler ile kalplerinin derin bir minnet ve vefa duygusu ile kaplı olduğu anlaşılıyordu.

Hatay Eğitim Araştırma Hastanesi bahçesinde konuşlanmış sahra hastanesine ulaştığımızda, resmi prosedürleri yapıp çadırlarımıza yerleşmemiz epey meşakkatli olmuştu. Bizlere yer gösterip ilk dakikalardan beri ev sahipliği görevini layıkı ile yerine getiren, başta anestezi teknisyeni Furkan kardeşim ve diğer Hatay’lı hastane personeli ile ateş başında yaptığımız hüzünlü sohbet, dakikalar içinde ortama alışmamızı sağlamıştı. Mevcut şartların beklediğimden daha iyi olduğunu görmek beni ve ekip arkadaşlarımı rahatlatmıştı. Bunun sebebi belki de çok daha kötü şartlara hazır olmamızdı.

Sahra hastanesindeki görevi devraldığımda gördüğüm tablo, hizmet verdiğimiz hasta portföyünün, depremin primer etkisinden ziyade sekonder etkilerini yaşayan ve mevcut yaşam şartlarının etkileri ile mücadele eden halk kitlesinden ibaret olduğuydu. Artık normal  hasta popülasyonuna hizmet vermeye başlanmıştı. Bir nevi sağlık hizmetinde normalleşmeye başlanmıştı. Bu nedenle bizden önceki meslektaşlarımızın yaşadığı sıkıntıları yaşamıyorduk.

Mevcut tabloda verilen acil sağlık hizmetinin en önemli sıkıntısı; vatandaşların müracaat edeceği herhangi bir sağlık birimi olmadığı için tüm sistemin acil servis üzerinden işliyor olmasıydı. Doğal olarak randevu sistemi veya poliklinik hizmeti yoktu. Kontrol muayene, kronik ilaç yazımı, kronik hasta takibi, idame tedavilerin uygulanması gibi normal şartlarda acil servisin kapısının önünden bile geçmeyen hizmetler, acil servis şartlarında verilmek zorundaydı. Üstelik de sahra hastanesi (çadır) şartlarında.

Normal şartlarda acil serviste, kronik ilaç yazdırmanın teklif edilmesini bile hazmedemeyen, randevu bulamadığı için acil servisi kullanmaya çalışan vatandaş kitlesi ile muhatap bile olmak istemeyen bir acil hekimi olarak, istemediğim ot burnumun dibinde bitmişti. Herşeyin sadece bir bakış açısından ibaret olduğunu, işte o an anlamıştım. Kendime hayret ediyordum. Çünkü kendi çöplüğüm dediğim acil servisimde, teklif edilmesini bile hazmedemediğim işleri, sahra hastanesinde büyük bir huzur ve mutluluk içinde yapıyordum. Kontrole geldiğini söyleyen hastaya eşlik edip muayenesinin yapılabilmesini sağlıyor, kronik ilaç reçetelerini büyük bir hevesle yazıyor, acil tıbbı ilgilendirmeyen birçok hizmeti yapıyor ve yaptığım her işlemde ruhumun huzura erdiğini hissediyordum.

Herşey bir yana o masum insanların gözlerinden minnet duyguları okunabiliyordu. Dudaklarından dökülen dualarına nail olabilmek için, bilgisayar oyunlarında bonus toplamak için yarıştığımız gibi birbirimizle yarışıyorduk. Çalışan her bir sağlık ferdi, ister gönüllü isterse görevlendirme ile gelmiş olsun, hizmette bir biri ile yarışıyor, dinlenme zamanında bile acil çadırına gelip yardım etmek için çabalıyordu. Ben bu durumu “ruhumuz, bedenimizin önüne geçti. Yorulmak, ruhumuzun gıdası oldu.” diye tanımlıyorum. 

“Tüm ekip uyum içinde çalıştık…”

Acil serviste çalıştığın ekip çok önemlidir. Ben bu konuda çok şanslı olduğumu düşünüyorum. Çünkü öyle bir ekibe denk geldim ki; hiçbir arkadaşımda, bir tek “of” bile duymadım. Büyük bir şevk ve ekip ruhu ile uyum içinde çalıştık. Nöbette ruhumuza yüklenen negatif enerjinin, nöbet sonrası deşarj edilip boşaltılması gerekiyordu. Bu nedenle kendimize bir sosyal alan oluşturmayı planlamıştık. Hatay’daki ilk 2-3 gün içinde, ekibimin uyumu sayesinde ilk günden son güne kadar tam bir kamp hayatı yaşamayı başardık. Tüm ekip birlik olmuş çadır hayatını güzelleştirmenin binbir yolunu bulmayı başarmıştık. 

“Sağlık Cafe’de sabaha kadar süren tatlı sohbetler eşliğinde ısındık”

Hatay’ın yağmur ve rüzgar mevsimine denk gelmiştik ve soğuk ve yağmur nedeniyle sıkıntı yaşıyorduk. Fakat varilden devşirme sobalarımızda yaktığımız ateşin etrafında gerçekleştirdiğimiz sıcak sohbetler, bize tüm sıkıntılarımızı unutturuyordu. Hatta işi abartmış, çadırın bir köşesinde otantik bir şark köşesi ve yer sofrası yaptık. Odun ateşinde demlenmiş çay eşliğinde yaptığımız sohbetler ile soğuk gecelerimizi şenlendirmeyi başardık. Bir kaç gün içinde sağlık camiası arasında, bizim çadırın konumu “Sağlık Cafe” olarak anılır olmuş, uykusu kaçanların sabahın ilk ışıklarına kadar devam eden sohbetleri için uğrak yeri haline gelmişti. Öyle ki; durumu, ateşte közlediğimiz patatesler ile yaptığımız çakma kumpir eşliğinde canlı maç yayını seyredecek kadar abarttık. Bu sayede şartlardan dolayı üzerimize çöken negatif duygulardan kurtulmayı başardık.

Ne kadar nahoş bir çalışma ortamında hizmet veriyor olsak da, o kadar güzel dostluklarımız oluştu ki; 14 günlük hizmet sürem bana yetmeyip ikinci bir 14 gün için görevimi uzattığımı duyan arkadaşların birçoğu “Abi, keşke bizde uzatsaydık görev süremizi” diyerek oradan ayrılmak istemediklerini dile getirmişlerdi.

“Vefalı bakışlar en büyük mutluluk…”

Sonuç olarak Hatay’da geçirmiş olduğum (14+14) bir aylık süre zarfında, insanların acı ve hüzün dolu gözlerinden okunan vefa duygularını gördükçe, onlara hizmet etmenin mutluluğu ile doldu ruhum. Onların acılarına ortak olmakla, bir nevi yüklerini hafifletmiş gibi hissediyor insan. İç duygularında esen fırtınaları hissetmemiz mümkün olamaz elbette. Fakat o masum insanlara hizmet etmek gurur verici bir duyguydu benim için. Belki çok büyük işler başarmış olmayabilirsiniz. Ama görevini bitirip geri dönerken, manevi dünyanızda kendinizi bir kahraman gibi hissetmenize neden oluyor. Ruhunuzun arındığını hissedebiliyorsunuz. O ortamda öyle bir duygu yoğunluğu ile baş başa kalıyorsunuz ki; asıl görev alanımızda bir insanın hayatını kurtardığında hissedemediğiniz kadar yoğun duyguları ve insanların minnettarlığını, deprem bölgesindeki bir masuma çok basit bir reçete yazdığında bile hissedebiliyorsunuz.

O bölgeye gidecek meslektaşlarıma naçizane tavsiyem: Yol soran bir depremzedeye hangi çadıra gideceğini anlatmak kadar basit bir olayda bile gözlerine baksın. O bir çift gözde, size karşı vefa ve minnet duygularını hissedip huzur bulabilirsiniz.

Tüm bu duygularımı tarif edebileceğimi düşündüğüm bir cümle olarak söyleyebileceğim son söz: “Bu masum insanlara hizmet etmek, bende beyin detoksu oluşturdu. Kendimi resetledim.”

Sizlere de tavsiye ederim.

Bu yazı Acil Tıp Bülteni’nin Temmuz 2023 tarihli 14. sayısında yayımlanmıştır.

Avrupa ve özellikle Almanya sistemine hayran bir insan ve her tatilini orda geçirmeyi çok seven birisi olarak bu yaz Münih LMU Acil Servisinde kendime gözlemci olarak bir görev ayarladım. Öncesinde tanıdığım başka bir hoca buna vesile oldu (hakkı ödenmez ve bence genetik kökenlerinde Türk olan bir Alman). Davet mektubu, kalacak yer ayarlaması ve diğer işleri de halledip yola çıktık.

Münih bana göre Almanya’nın en güzel şehirlerinden biri ve üniversitelerinde özellikle Tıp Fakültesinde eğitim kalitesi son derece yüksek. İlk gün öğrendiğim; Almanyada artık acil tıp biriminin kurulduğu, çok yeni de olsa önü açık bir alan olduğu idi. Bu beni çok mutlu etti ve gelip tecrübe yaşamak isteyen meslektaşlarım için harika bir fırsat olabileceğini düşündüm.

Acil servisi dahili ve cerrahi aciller olarak ayırmışlar ve ben daha çok cerrahi tarafta bulundum. Acil servis konum olarak şehir merkezinde ve toplu taşıma ile ulaşımı son derece kolay. Buna rağmen 24 saatte gelen hasta sayısı 50-60 arasında. Benim geldiğim 3. Gün 70 hasta oldu diye tüm doktorlar ‘İNANILMAZ BİR ÇILGINLIK YAŞADIK’ ifadesi kullandılar (insan tatlı bir tebessümle bakıyor bu şekilde konuşanlara).

Cerrahi tarafta cerrahi branş asistanları ve dahili tarafta dahili branş asistanları görev yapıyor. Tüm doktorlar forma giymek zorunda ve hastane yönetimi bunu sağlıyor. Doktor odalarında hasta bilgilerine erişimi sağlayan bir ağ sistemi var ve aynen bizdeki gibi detaylı bir şekilde dosya doldurmak ÇOK AMA ÇOK önemli! Sigorta şirketleri bu konuda her gün gelip kontrol ediyorlar.

Gelelim doktor ne yapıyor hemşire ne yapıyor konusuna. Hasta anamnezi, muayene, kan alma ve tedavi düzenlenmesi doktor tarafından yapılıyor. 6. sınıf öğrencileri aynen bizdeki gibi hastaya ilk bakı ve değerlendirmeyi yaptıktan sonra ilgili asistanı çağırıyor. Hasta sayısı normal düzeyde olduğu için her hasta ile detaylı ilgilenme mümkün. Kalan işler hemşirelerde. Ben yabancı olmama rağmen hepsi çok yardımcı ve çok tatlıydı. Hep dediğim gibi iyilik evrensel bir olay. Kesinlikle dil, din ve ırk ayrımı yok.

Cihazlar, odalar, malzemeler ve acilin dizaynı son derece kullanışlı yapılmış. Hastaların ve çalışanların rahatı için düzenlenmiş (fotoğrafa izin olmadığı için maalesef sizlere gösterme imkanım olmadı). Yardımcı personel arasında çok fazla Türk var ve çalışma şartlarından memnunlar.

Gelelim dil konusuna; ben A2 sınavına girmiş ve geçmiş birisi olarak muayene esnasında kullanılan basit kalıpları kullanabildim, ama kalan kısımlarda hep İngilizce devreye girdi. Hastalardan İngilizce bilmeyen neredeyse yoktu.

Acilde olan birkaç yabancı doktorla da görüştüm ve sanırım Almanlar her konuda çok daha yardımcı olma gayretindeler. B2 sertifikası şart hatta C1’de isteyen yerler var ve mesleki Almanca sınavı (FSP) meselesi var bir de.

Son olarak benim yaptığım çıkarım şu yönde oldu; biz gerçekten kendi ülkemizde muhteşem bir eğitim alarak tıp eğitimini tamamlıyoruz ve gerek teorik gerekse pratik becerimiz yabancı yurtdışındaki meslektaşlarımızla eşdeğer (bazı alanlarda üstte), ama yine de bu şekilde çalışma hayali olanlar için doğru bir planlama ile kolayca başarılabilir bir konu.

Bu noktada esas cevaplanması gereken şu ki; BEN BUNU GERÇEKTEN İSTİYOR MUYUM?

Bu yazı Acil Tıp Bülteni’nin Şubat 2023 tarihli 13. sayısında yayımlanmıştır.

Bu yıl 29 Ekim Cumhuriyet Bayramı’nı kutlamak için ekipçe Çanakkale Savaşı batıklarına dalış düzenlemeye karar verdik. 29-30 Ekim günlerinde toplamda 4 başarılı dalış gerçekleştirerek, hem Cumhuriyet Bayramı’nı kutladık, hem de cumhuriyete giden yolda ilk adım olan Çanakkale Savaşlarını, Gazi Mustafa Kemal Atatürk, silah arkadaşları ve şanlı mehmetçiğimizi andık.  

Savaş Başlıyor

Osmanlı Devleti İttifak Devletleri ile I.Dünya Savaşı’na girdiğinde, savaş bütün Avrupa’yı sarmış, dört bir yanda yeni cepheler açılmaktadır. Rusya ekonomik olarak zor durumdaydı, İtilaf Devletleri’nin Rusya’ya en kısa yoldan ulaşması için Çanakkale ve boğazların geçilmesi gerekiyordu. Yeni açılacak bu cephe ile diğer cephelerin yükü azaltılacak bu esnada Osmanlı başkenti olan İstanbul da zapt edilecek ve savaş daha erken sonlanacaktı. Bu amaçla İngilizlerin ve Fransızların önderliğinde daha önce hiç görülmemiş büyüklükte bir donanma kuvveti toplanarak Çanakkale Deniz Harekatı planlandı. Fakat hiç de umdukları gibi olmadı. Kahraman Mehmetçik, kanının son damlasına kadar çarpıştı vatan toprağını terk etmedi. Müttefikler bu direnç karşısında uzun çabalar gösterseler de en sonunda ellerinde kalan ne varsa toplayıp gittiler…

Dalış planı

Bizim planımızda rekrasyonel dalışa uygun no-deco planı ile yapılacak olan 4 nokta mevcuttu. Bunlar H.M.S. Louis, H.M.S. Lundy, Gana Wreck ve H.M.S. Majestic. Fakat kuvvetli akıntı ve sert hava koşullarından H.M.S. Majestic dalışını güvenli bulamadığımızdan iptal ettik. Aslında bazı başka batıklar da mevcut fakat bunlar 60-100 metre arası derinlikte ve boğaz hattında yer aldığı için rekrasyonel dalışa uygun değiller. 

Dalış günü

İlk günkü dalışımız, için sabah erkenden kalkıp teknemizin kalkacağı Kabatepe iskelesine geliyoruz.
Hava oldukça rüzgarlı deniz ise epey dalgalı, Çanakkale çıkartmalarının yapıldığı kıyıları, tepeleri izleyerek yaklaşık 30 dakika sonra ilk dalış noktasına varıyoruz. Ekipçe brifing yapıp, dalış planımızı konuşuyoruz. İlk olarak H.M.S. Lundy’e klavuz ip yardımı ile ineceğiz fakat akıntı ve dalga çok kuvvetli.

Bir süre dalglalar ve akıntı ile cebelleşip aşağı doğru inişe geçiyoruz. Günün ilk dalışına bu şekilde başlamak oldukça yorucu oluyor haliyle. Maalesef ki girişte harcanan enerji ve hava gezinti süresinin kısalacağını gösteriyor. Yavaşça Çanakkale’nin mavi sularını katman katman geçiyoruz, her katmanda suyun rengi değişiyor ve dibe doğru yaklaşırken batığımızın silüeti ortaya çıkıyor.  H.M.S. Lundy yaklaşık 28-30 metre derinlikte bulunuyor. H.M.S. Lundy aslında 188 tonluk bir balıkçı gemisi olarak 1908 yılında inşa edilmiş, I Dünya Savaşı ile İngiliz Donanması’na katılmıştır. Çanakkale Savaşları sırasında mayın arama tarama faaliyetlerinde kullanılan gemi, Suvla koyunda hasar alması sonucunda batmıştır. Batık oldukça sağlam durumda ve deniz canlılığı da son derece yüksek. Batığı sakince baştan sona gezerken, Çanakkale Savaşlarını düşününce ürpermemek elde değil… Vaktin nasıl dolduğunu anlamadan dalış lideri çıkışı işaret ediyor, grupça toplanıp yüzeye çıkıyoruz. 

Sırada ikinci batığımız H.M.S Louis var. Biz dinlenirken, teknemiz H.M.S. Louis batığının olduğu noktaya doğru yola çıkıyor. Gözüm Conkbayırı’na takılıyor… Ah ne büyük fedakarlıklar ah! 

H.M.S. Louis için yine klavuz ip yardımı ile aşağıya iniyoruz, bu sefer hava daha yumuşak, dalgalar azalmış fakat akıntının kuvveti yine hissediliyor.  H.M.S. Louis Laforey sınıfı İngiliz Kraliyet ordusu destroyeridir. 30 Aralık 1913 yılında hizmete açılmış, Çanakkale çıkarması sırasında aktif görev almıştır. Geminin su kazanları askerlerin su ihtiyacını gidermek için kullanılmaktaydı. Çıkartma sırasında Suvla koyunda, 31 Ekim 1915’te Türk topçusunun başarılı atışı sonrası hasar almış daha sonra sürüklenerek karaya oturmuştur.  Bugün yaklaşık olarak 15 metre derinlikte büyük çoğunluğu kuma gömülü halde bulunmakta olan gemi enkazı tipik su kaynatıcı kazanları ile hemen kendini belli etmektedir. Dalış noktasından direkt olarak batık üzerine inerek dalışımıza devam ediyoruz. İlk önce su kazanları gözümüze çarpıyor, 100 yılı aşkın süredir burada kalan enkaz yarısından çoğu kuma gömülmüş bir halde ve parçalara ayrılmış. Bir önceki ekip burada bir Akya sürüsü görmüşler fakat biz indiğimizde alanda çok az canlılık vardı. 

2. Gün yine erkenden kalkıp teknemiz ile açıldık. Bugün Gana batığı ve Bebek kayalıkları reefine dalış planlıyoruz. Düne göre sakin ve güzel bir hava mevcut.  Kısa bir yolculuğun ardından Anzak koyuna varıyoruz. Savaş sırasında kıyıya asker, mühimmat, gıda vb malzemeleri taşıdığı düşünülen 18 metre uzunluğunda bir tekne olan Gana batığının 25 Nisan 1915’te battığı düşünülmektedir.
Ahşap bir tekne olmasına karşın büyük oranda korunmuş halde olan batığın çevresinde deniz canlılığı son derece fazlaydı. Çevresinde birkaç kez dolandıktan sonra yüzeyde buluşuyoruz.

Son olarak Bebek kayalıklarına dalışımız gerçekleştiriyoruz. Mitolojiye göre bölgede antik bir kent olan Agospatami önemli bir yerleşim noktasıdır ve korsanların ilgi odağıdır.Altın post anlamını taşıyan bu antik şehrin mitolojide kişiye ölümsüzlük verdiğine inanılıyormuş .Bu ölümsüzlüğü ele geçirmek isteyen korsanlar şehre devamlı saldırıda bulunup burayı istila etmeye çalışırlar. Korsan baskınlarından korkup kaçan halk ise bebeklerini denizin ortasındaki bu kayalıklara bırakır, savaş sonrası da gelip alırmış. Gezmesi oldukça keyifli olan bir reef, canlılık son derecek bol, yer yere kayalıklar üzerinden 15 metreye varan seviye kayıpları size uçuyormuş hissi veriyor.

Dalış sırasında çektiğim videolar ve arşiv görüntülerinden oluşturduğum video:

Bu yazı Acil Tıp Bülteni’nin Şubat 2023 tarihli 13. sayısında yayımlanmıştır.

Gölcük ilçesi ile ilgili hikayeme burda başlamak isterdim ama daha başlayış işlemlerini bitiremeden Şırnak iline resen görevlendirildim. Mecburi hizmete başlama hikayem talihsizliklerle dolu gibi gözükse de Şırnak’tan bahsetmeden başlamam haksızlık olacağını düşündüm . Şubat 2022’de Şırnak’ta 2 aylık geçici görevlendirmeme başlarken, ilk hissettiğim sahipsizlik idi. Nerede çalışacağız, nasıl çalışacağız hiçbir fikrim yoktu. İl Sağlık Müdürlüğüne gitmemle aslında hissettiğimden de yalnız olduğumu farkettim. Ancak daha sonraki süreçte gerek Şırnak’taki mesai arkadaşlarım, gerekse orda bulunan hekim arkadaşlarımın ilgisi ve yerli halktan gördüğümüz yardımlar sayesinde aslında yalnız olmadığımı anladım. Şırnak ili resen görevlendirmesi güzel arkadaşlıkların kurulduğu ve meslek hayatımda edinemeyeceğim tecrübeleri topladığım bir yer haline dönüştü. Orda beraber mesai harcadığım öncelikle tüm hekim arkadaşlara, diğer yardımcı sağlık personellerine  ve askeri personele çok teşekkür ederim. Görevlendirme aşamasından sonra artık asıl görev yerim olan Gölcük’ten bahsedebilirim. 

“Küçük ama yoğun bir acil servisi var”    

Mecburi hizmette Gölcük seçilir mi? sorusuna gelirsek.  Gölcük Necati Çelik Devlet Hastenesi küçük bir hastane olmasına rağmen gerçek anlamda çok yoğun bir acil servise sahip. Görece daha küçük bir ilçeye komşuluğu sebebi ile çevre ilçenin zor hastalarının da durağı olan bir hastane diyebilirim. Uzman sayısının az olması ve belli uzmanlık branşlarının olmaması sebebiyle işlerin zorlaştığı bir hastane olduğunu söylemek yanlış olmaz. Acil servis yeşil alan, sarı alan ve resüsitasyon alanları olarak ayrılmış olmasına rağmen fiziki şartlarının yeterince uygun olmaması sebebiyle işleyiş zorlaşmaktadır. Ancak yardımcı sağlık personelinin özverili çalışması, başhekimliğin ihtiyaç duyulan her şeyi ivedilikle halletmeye, sağlamaya çalışması sayesinde işleyiş düzene girmektedir. Yeni hastaneye taşınma süreci ile birlikte işleyişin daha kolay hale geleceğini öngörmek yanlış olmaz. 

“Her yerin kendine göre dinamikleri var”

Acil servis çalışma düzenine gelirsek, tüm hekimler kendi hastalarında primer sorumludur. Kırmızı kod vakaları uzman hekimler tarafından değerlendirilmektedir. Yine bazı hastalar gerekli hallerde uzman hekimlere danışılmaktadır. Her yerde olduğu gibi bizler acil uzmanları olarak klinik tecrübelerimizi hem yol gösterici olarak hemde eğitim anlamında pratisyen hekim arkadaşlarla paylaşmaktayız. Bu yazıyı yazarken mecburi hizmetteki 4. ayım bitti. Henüz alışma sürecinin başında olduğumu söyleyebilirim. Farklı bir hastanede, alıştığınızın dışında bir ekiple, sevdiklerinizden, arkadaşlarından ve ailenden uzakta farklı bir çevrenin içinde yeni bir hayata başlamanın vermiş olduğu zorlukları gerek pratisyen hekim arkadaşlarımın yardımı gerekse yardımcı sağlık personelinin uyum içinde çalışmasıyla kısa sürede atlattım diyebilirim.

Kocaeli’nin Gölcük ilçesi denilince hemen burada kurulu “Donanma Komutanlığı” ve Türkiye’nin en büyük tersanesi olan “Gölcük Tersanesi” akla geliyor. 1927 yılında kurulan tersane ilçenin gelişimine önemli katkı sağlamış. İlçenin yaklaşık 2 km’lik sahil şeridi İzmit körfezinin güney kıyısında konumlanmıştır. Karamürsel ilçesi ile komşu, merkeze 18 km uzaklıkta şirin bir yerleşke demek doğru olur.

“Hem tarih hem de doğal güzellikler açısından zengin”

Eğer Gölcük’e yolunuz düşerse, görmeniz gereken yerler arasında Nüzhetiye Şelalesi, Gölcük Deniz Müzesi, Gölcük Çarşı, Yarhisar Gemi Müzesi, Yazlık Ilıcası Termal Tesisleri, Saklı Göl, Sultan Baba Türbesi, Gölcük Kavaklı Sahili gibi hem doğal güzelliğe sahip hem de tarihi açıdan öneme sahip pek çok yer bulunmaktadır. Boş zamanlarınızda Değirmendere sahili yürüyüş yapıp ve sandalyenizi atıp oturmak için birebir. Sahil boyunca dizili kafelerde oturup çayınızı yudumlayabilirsiniz. 

“Misafirperverlik kavramının yitip gitmediğini görüyorsunuz”

Gölcük halkı için ayrıca bir parantez açmak istiyorum. Gölcük’e  ilk geldiğimde buradaki insanlar kendime kalabilecek bir yer bulana kadar beni evlerinde misafir ettiler. Türk misafirperverliğinin ne olduğunu tekrar hatırlamak çok güzel bir duyguydu. Kendi evime taşındıktan sonra da komşuluk ilişkilerinin Gölcük’te hala çocukluğumuzda ki kadar sıcak ve cana yakın olduğunu gösterdiler. 

“Kısaca Gölcük yeşilin maviyle buluştuğu gemilerden gelen seslere kuşların cıvıltılarıyla karşılık verdiği şirin ve sıcak bir ilçe…”

Mecburi hizmetinizde kafanızı dinleyebileceğiniz, çalışma şartları çoğu yere göre nispeten daha kolay,  sakinliği seviyorsanız emekli olana kadar kalabileceğiniz bir görev yeri… Sakinlikten çok hoşlanmıyorsanız da, karayolu ile İstanbul’a 1 saat ve Kocaeli merkeze 15 dakikalık seyahat ile aradığınız hareketi bulabilirsiniz. Kocaeli merkez her üniversite şehrinin olduğu gibi sosyal açıdan pek çok imkana sahip. 

Gölcük’ün severek çalışacağınız bir yer olacağını düşünüyorum…

Bu yazı Acil Tıp Bülteni’nin Şubat 2023 tarihli 13. sayısında yayımlanmıştır.

Gölcük Krater Gölü Simav

Kısaca nefis bir Krater Gölü diyebiliriz. Kütahya’nın Simav ilçesine bağlı Gölcük Yaylası 1450 rakımda ve Simav merkeze 14 km. Etrafı uzun çam ağaçları ile çevrili harika manzaralar sunan bir göl. Ormanın derinliklerine girdikçe oldukça güzel doğa harikaları ile karşılaşıyorsunuz.  Oldukça temiz ve iyi bakılmış bir bölge diyebiliriz. Gördüğüm en temiz yaylalardan bir tanesi. Gölcük Gölü aynı zamanda bazı yaban kuşlarına da ev sahipliği yapıyor.

Gölcük Gölü Kamp ve Konaklama

Gölcük Gölü etrafında kamp ve karavan için özel alanlar yaratılmış. Gölün harika manzarası eşliğinde çam ağaçları altında kamp yapmak mümkün. Gölün etrafındaki yollardan orman içine doğru gidildikçe güzel düzlükler ve kamp yerleri bulmak mümkün. Kamp yapacaksanız benim önerim orman içindeki daha sakin alanlar olacaktır.

Bölgenin her tarafında korunaklı ateş şömineleri oluşturulmuş. Böylece yerde ateş yakılması engellenmiş ve doğa korunmuş. Her tarafta düzenli toplanan çöp konteynerleri de bulmak mümkün. Ayrıca konuda hassas olanlar için tuvalet imkanı bulunuyor. Su sorunu ise yok. Gölün her tarafında çeşmeler mevcut.

Gölcük Gölü Taş Konaklar

Eğer ben kamp yapmak istemiyorum derseniz göl manzaralı Gölcük Taş Konaklar’da kalmanız da mümkün. Son derece konforlu tasarlanmış, 4 mevsim kalabileceğiniz şömineli taş konaklarda özellikle kışın her taraf kar kaplı iken kalmanızı öneririm. 24 sıcak su ve ısıtmak bulunuyor. Ayrıca musluktan akan sular dağ suyu olduğu için içilebiliyor. Bu da çok güzel bir özellik 

Gölcük Krater Gölü Simav‘a Nasıl Gidilir?

Kütahya merkese 124 km , Uşak merkeze 97 km, Simav ‘a ise 14 km olan Gölcük Gölü ‘nün yolu tamamen asfalt ve ulaşımı 4 mevsim her araçla mümkün.

Gölcük Gölü‘nde Neler Yapılır?

Gölün etrafındaki yürüyüş parkurlarında bir doğa yürüyüşü yaparak hem bölgeyi keşfedebilir, hem de temiz hava kendinizi tazeleyebilirsiniz. Krater gölü çevresindeki 3 bin metrelik yürüyüş ve bisiklet yolu bulunuyor. Fotoğraf merakı olanlar için harika görüntüler yakalamaya müsait bir coğrafya.

Ayrıca çevredeki Gölcük, Martılı, Demir Bükü ve Eğrelce yaylaları doğa yürüyüşleri ve piknik alanları bakımından oldukça uygundur.

Simav’daki kaplıcaları da mutlaka ziyaret etmenizi öneririm.

Eynal Kaplıcaları

Sağlık Bakanlığı Kaplıca İşletme Ruhsatına sahip, su analizlerinde de, mineralli suyun, tedavi edici unsurlara sahip olduğu Temel Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğünce onaylanmıştır. Romatizmal hastalıklar, kronik bel ağrısı, eklem hastalıkları, yumuşak doku hastalıkları, ortopedik, beyin ve sinir cerrahisi sonrası, genel stres bozukluğu ve spor yaralanmalarında tamamlayıcı tedavi unsuru olarak kullanılabilir niteliktedir. Ayrıca nevralji, cilt ve deri hastalıklarına, böbrek taşlarının dökülmesine, siyatik, kireçlenme, kadın hastalıkları ve sedef hastalığına iyi geldiği bilinmektedir.

Derinlerden gelen sıcak su kaynağı 163  C°, kaplıca suyu 70-80 C° dir ve birçok rahatsızlığa iyi geldiği söyleniyor. Şehrin ısıtmasında jeotermal enerji ile yapılıyor.

“Dünyada ve Anadolu’da pek çok kaplıcayı gezdim gördüm ama Eynal Kaplıcası gibisini görmedim. Böylesi yeryüzünde yoktur.”

Evliya Çelebi

Not : Simav’da kalırsanız bölgeye özel Cimcik, Haşhaşlı Gözleme, Ilıbada Dolması, (pazı sarmasına benzer), Güveç, Erik Hoşafı, Yufka Tatlısı, Kuru Fasulye, Karaşerif Helvası, Kestane, Tavuk Tiridi, Çörek, Tarhana Çorbası Simav‘ın meşhur yemek ve tatlılarından denemenizi öneririm.

Ne Zaman Ziyaret Edilir?

Yılın her ayı konuklarını ağırlamaya hazır olan Gölcük Gölü ‘nün en güzel zamanı bence kış ayları. Göl tamamen donuyor ve harika görüntüler oluşuyor. Hatta üzerinde yürümek bile mümkün. Yine bahar aylarında harika manzaralara şahit olabilirsiniz. Yaz ayları da sıcaktan bunalanlar için güzel ve serin bir nokta olabilir ama kalabalık olacağını unutmayın.

Bölgede ne var, ne yok?

• Kamp yapma imkânı VAR
• Ateş yakma imkânı VAR (ateş alanlarını kullanarak)
• Tesis, restoran VAR
• Konaklama yeri Taş Konaklar VAR
• Temiz su kaynağı VAR (her tarafta çeşmeler mevcut)
• Telefon çekiyor.
• Yürüyüş sevenler için uygun parkurlar VAR
• Fotoğraf için güzel noktalar VAR
• Göl balıkçılığı konusunda bilginiz varsa balık tutabilirsiniz.

Şimdiden iyi geziler…

@tekbasinadaolur

Bu yazı Acil Tıp Bülteni’nin Şubat 2023 tarihli 13. sayısında yayımlanmıştır.

Akacak kan damarda durur mu? Enerji ile dolu ruhunuz ve bedeniniz nasıl rahatlayacak ? En geniş odanız resusitasyon ya da kırmızı alan olurdu. O kadar acelecisiniz ve hızlı karar alıyorsunuz ki, yeşil alanda zaman harcanmak istemeyeceksiniz elbette. Gelen her hasta sizi hak edecek ve ambulans ile gelecek. Kısacası en acil ve gerçek acil olacak. Gününüz gününüzü, saatiniz saatinizi tutmayacak. Her anınız aksiyonla dolu olacak. Yeri gelecek kateterler, entübasyonlar havada uçuşacak ama siz hep sakin kalacaksınız. Herkes boncuk boncuk terlerken siz o kadar serin kanlı olacaksınız ki; kimse sizinle aynı anda görev yaptığına inanmayacak. Konsültasyon mu atılacak; siz arayacaksınız. Olası bir aksilik çıkarsa bileceksiniz ki; siz üstesinden gelebilirsiniz. 

Hasta veya hasta yakını problem çıkartmaya çalıştı. Asla kavga etmenize gerek yok o kadar sözlere ve mimiklerinize hakimsiniz ki, olası minik bir yanlışınız bile olsa kendiniz hariç herkese mal edebilirsiniz. 

Sedye renklerini değitirebilseniz olası en canlı rengi seçeceksiniz. Çünkü enerjinizin kaynağı orada. Scrubs mı giyeceksiniz? Kimsede olmayan, en dikkat çekicisi sizde olmalı elbette. En şatafatlı steteskop, nöbet ayakkabısı size ait olmalı. Başkaları sizden görmeli, almalı; ama hep ilk sizde olmalı.

Tabi bir de zorlukları olacak bu kadar alevli olmanın. Gaza geleceksiniz, çabuk alev alacaksınız, otoriteniz sorgulanırsa kızacaksınız. Size sorulmadan sizin acilinize müdahale olursa dağılacaksınız. Usulsüz işler gözünüze herkesten çok batacak. Kendinizi parçalayacaksınız ve nöbet bitince bir bakacaksınız ki helak olmuşsunuz ama gururlusunuz.

BOĞA

Sabır en önemli özelliğiniz 

O kadar sakin ve sakinleştiricisiniz ki; acil servisinizde kaos mu denildi? Asla! Ama illa ki gerginlik olacaksa, tabiki ilk siz başlatacaksınız.

Yemeğe ve rahatlığa bir miktar düşkün olmanızdan ötürü belki en rahat dinlenme odaları, en dolu dolaplar sizinki olacak. Acil servisi olabildiğince sabit istikrarlı tutmak isteyeceksiniz. Olası bir kargaşada ilk sert tepki veren taraf siz olacaksınız. Herkesin güvenini kazanacaksınız, acilin en güvenilir hekimi siz olacaksınız. Asla bir tedavinin deneysel çalışmalarını okumadan araştırmadan uygulamayacaksınız. Sizin nöbetinizde tabii ki kimse aç ve açıkta kalmayacaktır. 

En donanımlı masanın sahibi siz olacaksınız. En sevdiğiniz hasta; tedavisi tamamlanmış, stabil şekilde takip edilen alan hastası olacaktır.  Hastanızla ilgili beklenmedik durumlar önce sizi bir miktar tedirgin etse de, etrafı sakinleştirdiğiniz gibi kendinizi de hemen kontrol altına alabilirsiniz. Böylece herşeyin üstesinden kolayca gelebilirsiniz. Nöbet ekibinizi mümkünse güzvendiğiniz arkadaş gurubunuzdan seçmeyi tercih edersiniz. Ekibinizdeki herkes sizin cool tavrınıza vurulacak.

Acil servis renkleriniz mümkün olsa en sakinleştirici, herkesin kendini evinde hissetmesini sağlayacak toprak renkleri olurdu; çünkü siz de biliyorsunuz ki kırmızı ateş renkleri sizde bile gerginlik yaratıyor. En rahat acil servis sizinki olsa da; bu şaşadan ve gösterişten uzak kalacağınız anlamına gelmemeli. 

Peki sizi ne zorlayacak? İnadınız zorlayacaktır. Yatmayan hasta, olmayan sevk, bitmeyen tedavi sizi üzecek, hatta sinirlendirir. Bazen inadınız kendi tedavinizi bile sorgulamanıza yol açabilir. Hastayı acil serviste o kadar uzun uzadıya takip etmek arkadaşlarınızı biraz üzse de nöbet  sonunda geri bakınca ‘karnımız tok, sırtımız pek bir acil devrettik’ diyeceksiniz.

İKİZLER

Hava burcu olan ikizler alanda da pek bir havalıdır. Ama her havanın güneşili ve yağışlı olduğu günler vardır.

O kadar pratik olacaksınız ki; tüm acile kimsenin farkına varmadan hakim olacaksınız. Çünkü pratik ve hız sizin genlerinize işlenmiştir. Bazen hastalar ve çalışma arkadaşlarınız sizin birden fazla klonunuz olduğuna inanacak. Üretkenlik ve yaratıcılıkta da çok önde olduğunuz için en kullanılmamış yöntemleri ilk siz denemelisiniz. Acil servise bir teknik cihaz mı alınacak, o cihaz ilk sizin acil servisinizde olmalı. Daha hasta kapıdan girerken sizin aklınızda pratik tedavi çözümü belirmeye başlıyor.  Uzun uzadıya takip gerektiren hastalar sizi sıkıyor, ama yenisini kendinize bulmakta hiç de gecikmeyeceksiniz. Siz aslında her hocanın en çok isteyeceği hızlı karar alan, her yere yetişen, hızlı tedavi yapan baş asistan olacaksınız. Eğer hoca olursanız tabi ki asistanlarınız hızınıza yetişemeyecek (eğer ikizler değilse). Hasta ve hasta yakınları en çok sizden bilgi almak isteyecek, çünkü herkese anlayacağı dilde akıcı konuşmanızla herşeyi anlatabilirsiniz.

Acil servisinizde ruhunuz ve karakteriniz gibi değişken renkler tercih edeceksiniz. Hep aynı renk ve tarz size göre değil. Belki hastanın klinik durumuna göre renk değiştiren sedye ve monitörleri ilk siz icad edersiniz.

Bu kadar renkli kişilik biraz başınıza dert olacak tabii ki. Anınız anınızı tutmayacak. Karadeniz havası gibi daha hava kararmadan yağmurlar yağacak. Bugün başka tepki verdiğiniz olaya yarın başka tepki vereceksiniz. Ama tüm bunlara rağmen aklınızda kalacak tek şey ne kadar renkli bir nöbet geçirdiğiniz olacaktır.

YENGEÇ

Su gibi aziz… 

Acil sizin için belki de çok haraketli, ama siz hallledersiniz. Acil sizin eviniz olacak. Her hasta, çalışan aileniz gibi gelecek. Bazı zamanlar öyle olacak ki evinizin yerini acil servis alacak. Nöbet çıkışı eve gitmek yerine, acilde biraz daha fazla kalacak, hatta bazı geceler nöbetçi olmamanıza rağmen acil servise ziyarete geleceksiniz. Acilin her alanına hakim olmak isteyeceksiniz. Tabiki bunu da en iyi şekilde yapmaya çalışacaksınız. Olur da bir konuda bilmediğiniz bir yerden soru gelirse; buna çok stres olacak, hatta bazı geceler uykunuz kaçacak. 

Vizitte hocanız soru mu sordu? Ve cevabı o anda veremediniz mi? O gün tüm gününüz o sorunun cevabını bulmakla geçecek. Ya da hocasınız, ve öğrenciniz bir konuda mı danıştı? O kadar mükemmel ve doğru cevap vermelisiniz ki. Minicik hataya bile lügatınızda yer yok. Yeri gelirse tüm başyapıt kitapları yeniden hatmedersiniz. Altıncı hissiniz, sezgileriniz çok kuvvetli olacak. Ambulanstaki hastayı daha devralmadan tanıyacaksınız. Tüm ekip bazı zamanlar sizi müneccim zannedecek. O kadar anaç ya da babacan olacaksınız ki, tüm ekip sorunlarını ilk size anlatmak isteyecek. Belki herkesin sırdaşı siz olacaksınız. O kadar şefkatli ve merhametli olacaksınız ki, yeri gelecek bu hasta ve yakınlarını bile sıkacak.

Acil servisinizde durağan, rahatlatıcı, herkesin tarzına uygun renkler tercihiniz olacak. Bu kadar duygusal bağlılık sizi biraz zora sokacak tabii ki. Hasta yakınlarına bilgi verirken (özellikle üzücü konularda) siz konuşmak istemeyeceksiniz. Hastayı birkaç saat görüp, onun tedavisini vermek bile sizi duygusal anlamda onlara bağlı kılacak. Ama nöbet sabahı aklınızda kalan yine ne çok şey öğrendiğiniz ve öğrettiğiniz olacak.

ASLAN

Çekilin acilin kralı geliyor

Ormanda olduğu gibi acil servisinizde de siz kral olmak isteyeceksiniz. Sürekli sizi konuşmalılar, sürekli size danışmalılar. Gururla yürüyeceksiniz o koridorlarda. En kıdemli siz olmak isteyeceksiniz. Tanı koymada, tedavi vermede hedefe giden yol mübah olacak. En konulmaz tanıları koyabilmek için uğraşacak ve tanıyı da koyacaksınız. Eh bu kadar zahmet boşa değil elbette. Bunun herkes tarafından bilinmesini isteyecek ve bunu sağlayacaksınız. Herkes sizin hekimliğinizi konuşacak. Gözü kapalı girişimsel işlem yapacak ve bunu herkese göstereceksiniz. Çünkü burası sizin krallığınız. Bunların yanında tüm ekibin koruyucu ve kollayıcısı siz olacaksınız. Ekibinizi kimse ezemez. 

Eğer bir hata yanlış varsa onu sadece siz bilir, siz bildirirsiniz. Bu acil serviste ikinci bir krala yer yok. Ormanların ve sizin acil servisinizin tek kralı siz olmak isteyeceksiniz. Kıdemli asistan ya da hoca olduğunuzda ekip arkadaşlarınız size uyacak. Çünkü bu konuda deneyimli ve eğitimlisiniz. O kadar tecrübe boşa olmayacak. Ve bu tecrübeleri de paylaşmaktan büyük zevk alacaksınız. Aslanın ormanda ceylanları yerken ki havalı duruşu ve edasıyla vizit atacak, sorular soracaksınız.

Acil servisinizin  renkleri hareketli olduğu kadar dingin de duracak. Size ait bir kral merkanı da olabilir, bu da sevdiğiniz bir şey. Ama bu kadar ihtişam bir miktar gösterişi de getirecek. Belki şehrin en şaşalı acil servisine siz sahip olacaksınız.

Tabiki ormanda ne kadar tek kral olsa da bazen çakallar olacak. Bazen de diğer aslanlar kral olmak isteyecek. O zaman da sizin egonuza, bilginize saldıracaklar. Belki sizi beğenmediklerini beyan edecekler ve bu sizi biraz incitecek. Ve nöbet bitince geriye dönüp baktığınızda krallığınızı bı kadar zorluğa rağmen nasıl koruduğunuzu görüp, kendinizle gurur duyacaksınız.

BAŞAK

Çalışmak, disiplin sizden sorulur

O kadar düzenli mükemmeliyetçi ve titiz bir burçsunuz ki acilde harcanmamanız içten bile değil. En düzenli, en temiz acil servis sizin aciliniz olmalı. Her alanınızdaki monitör, sedye, çalışan, ilaç dolapları mükemmel olmalı. Yapamadığınız işlem, araştırmayacağınız hastanız olamaz; mükemmeliyetçi yapınıza ters bir kere. O kadar çalışkan ve tertiplisiniz ki; kimse sizin ne zaman çalışıp ne zaman istirahatte olduğunuzu anlamıyor bile. Bu kadar başarı biraz ego gerektirse de; siz aslan acilcilerden farklı olarak mütevazi bir yapıya sahipsiniz. İşinize verdiğiniz maksimum özeni midenize de vereceksiniz; ne aç kalacaksınız ne de aç bırakacaksınız. Sizinle çalışanlar hem rahat edecek hem de biraz zorlanacaktır. Size ayak uydurmak o kadar da kolay değil. Sedyelerın diziliş nizamındaki düzen bile sizi motive edecek. Asimetri sizin işiniz değil. Genellikle uyarılarınızı kibar, kırıcı olmayacak şekilde iletmenize rağmen bazı zamanlar yaptığınız uzun vaazlar karşınızdakine üstünlük sağlamaya çalıştığınız izlenimi verebilir.

Acildeki tercihiniz açık, her ortama ve zamana uyan renkler olacaktır. Renkler arası uyumsuzluk ve aşırılık söz konusu bile değil. Her renk akışı birbiriyle dans edermişçesine uyumlu olmalıdır. Sizin için her alan önemli bu yüzden her alan uyumlu olmalı. Ama rahat ve düzen düşkünlüğünüz yeşil alan polikliniğinizi ön plana çıkartacaktır.

Bu kadar düzen, tertip  acil servis gibi süreğen ve değişken bir ortama fazla gelecek, zaman zaman siz ve birlikte çalıştıklarınız aynı ritmi tutturmada zorlanacaksınız ve arada kaos ortamları yaşanabilecektir. Ama nöbet bitecek ve herkes ardınızdan ‘kaosu bile nasıl düzenledi ve tertipledi, helal olsun’ diyecek.

TERAZİ

Dengeyi sağlamak sizin en önemli özelliğiniz

Sizin yöneticisi olduğunuz acil servis adaletsizlik nedir bilmeyecektir. Ekip, ekipman, tedavi, alanlar hep dengede olmalı. Asla terazinizin bir kefesi diğerine ağır basmamalı. Adaletin kılıcı herkese eşit keskinlikte olacak. Kimse sizi tek seferde ikna edemez, henüz o kadar yeteneklisi yok. Ama sizin aklınıza koyduğunuzda bir fikir konusunda ikna edemeyeceğiniz kimse yok. Yeter ki fikriniz mantığınıza yatkın olsun. 

Hasta tedavisinde en akla gelmedik tedaviler sizin aklınıza yatsın yeter ki; cesaretinizi kullanarak o tedaviyi mutlaka uygulamak isteyeceksiniz. Dengesizliği sevmediğiniz için tartışmalı ortamlardan, hastalardan uzak durmak isteyeceksiniz. Ama bazen siz istemeseniz de gelip sizi bulacak sorunlarla da aklınız ve dengeli tavrınız ile baş edebiliyorsunuz. Sizi karşısına alana Allah kolaylık versin. 

Etrafınız tarafından kolaylıkla fark edileceksiniz. Hasta yakınları sizden bilgi almak, her hasta size muayene olmak isteyecek. Konuşmayı seven yanınız, hasta ve yakınları ile olan ilişkinizde sizin en önemli avantajınız. Cana yakın oluşunuz, her ortama uyum sağlayışınız ekip arkadaşlarınız tarafından sevilmenizi sağlayacak. Tabiki bu kadar ilgi dostlarınızın gazabını da üzerinize çekecek. Ama acilci olmak her duruma hazır olmakyı gerektirmez mi? Bunu da halledersiniz.

Acil servisiniz canlı renkleri ve dengeyi temsil edecek. Herkes eşit şartlarda, eşit saatler çalışacak. Bakış açılarını değiştireceksiniz. Tüm hastane ve belki tüm birimler ‘vay be ne acil servisler varmış’ diyecek sayenizde.

Tabiki bu kadar eşitlik herkesin hoşuna gitmeyecektir. Sizi, sizin adalet kılıcınızla vurmaya çalışacaklar. Ama nöbet bitecek ve ardınıza bakıp şöyle diyeceksiniz: ‘yine kimseye haksızlık etmedim, eşit ve adildim. Yine vicdanım rahat.’

AKREP

Acilin bordo berelisi, en tutkulu acilci…

Her alanda olduğu gibi acile de tutku ile bağlanacaksınız; gerçekten istediğiniz acil hekimi olmaksa tabii ki. Tutkunuz hem hedefiniz hem zaafınız. Yaptığınız işten, verdiğiniz karardan vazgeçmek istemeyeceksiniz. Çünkü onun en doğrusu olduğunu biliyorsunuz. Kimse sizin teorik bilginizi sorgulamak istemez. Çünkü sizin sadece birşeyi öğrenmek istemeniz onu en iyi şekilde öğrenmiş olmanız anlamına gelir. Her işiniz son çıkan kılavuzlara, kitaplara ve bilgiye uygun olmalı. Kimse ile kişisel polemiğe girmeyecek herkesi bilginizle sevecek ve yine bilginizle döveceksiniz. İlginiz, alakanız yaptığınız işle uygun olmalı ki; herkese yardımcı olabilmelisiniz. Acil serviste özellikle sizin nöbetlerinizi takip edecek hasta ve personel gruplarınız olacak. Tutkunuzu tüm hastane hissedecek. Her kursa katılacak, her eğitimi alacaksınız. Alanınızda sizi yükseltecek her adımda mutlaka olacaksınız. Eğitim size gelmiyorsa; siz eğitmen olup o eğitimi vereceksiniz. 

Acil servisiniz tarzınızı yanıtır şekilde tutkulu ve dikkat çekici olacak ama abartılı olmayacak. Siz bir aslan burcu değilsiniz, sizin gösterişiniz bilginiz ve ilginiz olacak. Eğer deri kaplamalı sedyeler, rahat ama abartılı olmayan dinlenme odaları olacak ise, sizin acil servisinizde olmalı. Servisiniz acile uygun, anlaşılır ve işlevsel olmalı. Size göre, amaç yaptığınız iş ile göz önüne çıkmak olmalı.

Bu kadar bilgi, güç, tutku büyük sorumlukları da beraberinde getirir. Herkes sizin kadar uyumlu olamayacaktır. Eh bu da sizi biraz zorda bırakıp, belki  yanlış anlaşılmanıza sebep olabilir. Bazen de bilginizi, hızla yükselmenizi kıskananlar olacak. Onlarla savaşmak sizi yormayacak dersek yalan söylemiş oluruz. Ama sizin lügatınızda yorulmak pes edeceğiniz anlamına gelmez. Nöbet bitecek ve herşeyin ne kadar yerinde, kararında, tutku ile yaptığınızı göreceksiniz. Elbette bunu nöbetteki herkes görecek ve bir sonraki nöbetinize denk gelmek için çaba gösterecek.

YAY

Kıvrak zeka, pratik yaklaşım, bağımsız ve doğrucu kişilik özellikleri ile acil servis için biçilmiş kaftan …

O kadar bağımsız ve pratiksiniz ki, her alanın hakimiyeti elinizde olacak. Koç burcu gibi aceleci oluşunuz çoğunlukla işlerinizi kolaylaştıracak. Enerjik yapınız ile acil servis elinizde adeta oyuncağa dönüşecek. Her alanda her konuda hakimiyet sizde olacak. Bazen yay gibi gergin olacaksınız, bazen de yaydan çıkmış ok gibi olacaksınız. Hedefinize doğru korkusuzca ilerleyeceksiniz. Tanıları hızlı koyup, zaman kaybetmeden en etkin tedaviye başlayacaksınız elbette. O kadar iyimsersiniz; her yeni hastada, her yeni vakada adeta yeniden canlanıp, yeniden doğuyor gibisiniz. Size göre, olumsuzluklar yolunuzdaki minik çakıl taşları. Takılmayacaksınız bile. Çünkü geçmişten ders alıp, üzerine tecrübe ekleme konusunda doğa üstü yeteneğe sahipsiniz. Arrest hastalara karşı asla duygusal bağ kurmazsınız, çünkü en iyi tedavi ve yönetimi yaptığınızı zaten biliyorsunuz. Soğukkanlı kişiliğiniz nöbetlerinizin rahat geçmesinde, kaos yaşanmamasında önemli rol oynar. Herkesi rahat ettirmenin bir yolunu bulursunuz. Tek dikkat etmeniz gereken bu kadar enerjik yapınızın içinde dikkatinizin her an dağılmaya uygun olmasıdır. Bazen daha ilginç vaka gelince ilk vakaya olan ilginizi hızla kaybedeceksiniz. Dengeyi koruyamayan yapınız bazı zamanlar etrafınızdakilerin zorlanmasına neden olacaktır. 

Acil servisiniz renkli, heyecanlı vakalarla dolup taşacak, ama bu karışıklıkta her şeye hakim olacaksınız. En görülmemiş vakaların, tedavilerin sizin nöbete denk gelmesi ekibinizi zorlasa da, sonunda nöbetin eğlenceli hale gelmesi herkesi mutlu edecektir. 

Bu kadar güzellliğin bazı zorlukları da olacak. Bazen çok dürüst yapınız ekibinizde patavatsızlık gibi algılanabilir. Bu da ekip içinde ufak tefek kargaşaların yaşanmasına neden olabilir. Ama nöbet sonu herkesin aklında kalan en ilginç tanı ve tedavileri sizin verdiğiniz olacak.

OĞLAK

İyi bir acilcinin 3 temel özelliği: Sabır, Sorumluluk ve Öğrenme hırsı… 

O kadar sabır acilci de olmaz demeyin, oğlak burcu olun ve deneyin diyeceksiniz. Sabır ve espirili yaklaşımınız, hasta hekim ilişkinizde mihenk noktanız olacak. Bukalemun gibi her ortama kolay uyumunuz tüm işinizi kolaylaştıracak. Ekip arkadaşlarınızın size olan güven ve saygısını arttıracak. Her konu hakkındaki en iyi kitapları okumuş ve bitirmiş olacaksınız, ama size sorsalar; “daha okuyacak çok konum var, bitmedi” diyeceksiniz. Asla tam eğitilmiş ve tam öğrenmiş hissetmeyeceksiniz. Hocalarınızla yarışacak düzeyde bilecek, öğrencilerinizi en iyi şekilde yetiştirecek ama yine de yetinmeyeceksiniz. 

İşiniz, gücünüz, dersiniz hep acil servisiniz olacak. Her kongreye katılmak, her programda bulunmak isteyeceksiniz. Entübasyonlar son kılavuza uygun, tedaviler son güncellemeler ışığında olmalı. Makale, tez ve yayın yapılcak ise; son güncel konularını içermeli. Sonuçlar anlamlı çıkmalı, istediğiniz sonuç elde edilmezse o yayın yırtılıp atılır. Hepsi sabrınızın ve hırsınızın eseri olacak. Övülmeyi hak ediyorsunuz, ama aslan burcu gibi bunu sizin yapmanıza gerek yok; sizin yerinize yaveri ekremleriniz herşeyi halledecek.

Acil servisiniz genelde doğa renklerinden oluşacak. Herşeyin kitabına uygun ve nizamlı olmasına dikkat edeceksiniz. Herkesin sizin kadar özverili ve bilgili olmasını sağlamak için elinizden geleni yapacaksınız. 

Eh bu kadar başarının belli bir maaliyeti olacaktır. Kendinize yeteri kadar zaman ayıramayacaksınız. Geceniz gündüzünüze karışacak zaman zaman. O kadar bilgi, beceri sahibi olunca herkese tam güvenmeyeceksiniz. Bu da ara sıra güvensizlik ortamına neden olacaktır. Ama herkese kendinizdeki bilgi kadar bilgi aktarınca bu olumsuzluktan da kurtulmuş olacaksınız. Ve nöbetiniz bitince herkesin aklı, fikri, beyni, herşeyi bilgi ile dolmuş olacak. Bu da sizin asıl hedefiniz ve başarınız olacak. Sizin reklamınız sizin bilginiz olacak. 

KOVA

Duygusallığı az olup zeka ve entellektüelliği ile acili idare edebilecek burçlardan birisi daha geldi. 

Hep farklı bir vizyonunuz olacak. Sizin acil servisiniz en entel acil olmalı. Kimsede olmayan cihazlar, teknikler ve tetkikler sizde olmalı. Tabii ki, bunda ileri görüşlülüğünüz önemli rol oynar. İnsancıl yapınız, insanlara yakınlık kurmayı seviyorsunuz ama duygusal bağ kurmakta zorlanıyorsunuz. Gerçekçi yapınız duygusallığa yer bırakmıyor. Herkesi yenilikçi, farklı fikir ve idellerinizle beslerken, bir bakmışsınız ki arkanızda sizinle aynı fikirde milyonlarla yürüyorsunuz. Acildeki intern hekimleri, kıdemliyseniz çömezlerinizi ardınıza alıp yapamayacağınız iş yok. Hocalıkta bir miktar malign görünseniz de araya sıkıştıracağınız akılcı espiri ve hareketler kimsenin size olan sevgisini azaltmayacaktır. Zor durumlar ile karşılaşmak sizin için pek olası değil. Soğukkanlı yapınız zorlukları sizin için adeta yeni bir fırsata çevirecektir. “Ne acilde 5. arrest mi var? Önemli değil. Hepsini hallederiz, sakin kalın!” sizden en sık duyacakları cümle olabilir. İnatçı ve kararlı duruşunuz tedavi şeklinizi ve hasta tanısına gitmenizi kolaylaştıracaktır. Kararınızı değiştirtecek babayiğit de olmayacaktır. Asla tarzınızdan, acil servisinizden taviz vermek istemeyeceksiniz. Bu söz konusu bile olamaz. 

Acil servisiniz genelde hava renklerini içerecek, renkler arasında geçişleri kullanmayı tercih edersiniz. Öğle saatlerinde güneşli ve açık renkler, gün batımına doğru daha turuncuya çalan renkler tercihiniz olsa da; hava ve gününüz neyse aciliniz de öyle olacaktır. Eh buna biraz gösteriş, biraz bilim kurgu katmak da size kalmış.

Hep mantıklı oluşunuz; mantığa yatmayan olaylarda sizi zor durumda bırakacaktır. Bazı zamanlarda ve ortamlarda bu sizi biraz gerebilir. Çok fazla gösteriş ve ilgi isteyen kişiler ve durumlar sizi sıkacak, zorlayacaktır. Ama sonuç her ne olursa olsun kararlı yapınız, kişiliğiniz bazen hayalci yanınız acil servisin de zevkli olabileceğini göstermenize yetecektir. Herkese ‘acil hekimliği de ne güzel işmiş’ dedirteceksiniz. 

BALIK

Eğer kazara acil servis yazmadıysa, iç güdüsü kuvvetli, duygusal ve sanatsal yanı güçlü bir acilci…

Genelde duygusal, romantik ve yalnızlık burcu olarak bilinmesine rağmen kuvvetli hayal gücünüz acil servisteki çıkış kapınız olacaktır. Su gibi durağan ve temiz oluşunuz, iyi niyetiniz sizin olumlu yanlarınız. Tüm diğer burçların özelliklerini bünyenizde toplamış olmanız genelde işinizi kolaylaştırsa da, iç dünyanızda karışıklıklara sebep olabilir. Hangi anda hangi hisse kapılmanız gerektiğini bazen karıştırabilirsiniz. Genelde tedavi kararlarınız hastaların ve çevredekilerin beklentilerine, hislerine göre olacaktır. Bu da sizi yeşil alanın vaz geçilmez hekimi yapacaktır. Hemşire arkadaşlarınızın gözdesi olacaksınız. Çünkü sadece realist kararlar almayacak onların da hislerini, düşüncelerini göz önünde bulunduracaksınız. Bu da sizin anaç ve güvenilir bir acilci olmanızı sağlayacaktır. Hafif obsesif yapınız hasta ve acil servis yönetimini planlamanızda kolaylık sağlayacaktır. Herkes bir adım ötesini görmede zorlanırken, siz on adım ötesini çoktan planlamış olacaksınız. Bu da acilin en aranan hocası, kıdemlisi olmanıza neden olacaktır.  

Hastalara koyduğunuz ön tanıyı ikiye indirmenize; tetkikler neticesinde tam tanı konulamamış olmasına rağmen iç güdünüz sizi en doğru tanıya götürecektir. Çünkü hayatınız iç güdülerinize bağlı ilerler. Herkesin yardımına seve seve ve ilk siz koşarsınız. Sevecen tavırlarınız ile herkesin sorunlarını çözmede yardımcı olmaya çalışmanız nöbet ekibinin dertleşmeyi sevdiği kişi olmanızı sağlayacaktır.

Acil servisinizin renkleri minimal duygusallık içeren mor ve eflatun olabilir. Belki biraz feminen görünse de genel olarak bu renkler size huzur verecektir. İmkanınız olsa tüm scrubslar mor ve lila olabilir. Monitör alarmlarını pembeye çevirirsiniz. 

Tüm burçların etkisi zaman zaman sizi zorlayacak. Aşamayacağınız bir soruna denk geldiğinizde, kendi kendinizi ikna etmeye çalışırken bulabilirsiniz. Eğer bir konuda ikna olduysanız, kimse size farklı bir şey yaptıramaz. Nöbet bitecek, herşey unutulacak belki ama en unutulmayacak olan; sizin kendi sınırlarınızı o kadar zorlarken başkasına zarar vermeyen, koruyucu ve yapıcı yanlarınız akılda kalacak.